ऋग्वेद · अध्याय 9.015

एष धिया यात्य् अण्व्या शूरो रथेभिर् आशुभिः ।
गच्छन्न् इन्द्रस्य निष्कृतम् ॥

एष पुरू धियायते बृहते देवतातये ।
यत्रामृतास आसते ॥

एष हितो वि नीयते ऽन्तः शुभ्रावता पथा ।
यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः ॥

एष शृङ्गाणि दोधुवच् छिशीते यूथ्यो3 वृषा ।
नृम्णा दधान ओजसा ॥

एष रुक्मिभिर् ईयते वाजी शुभ्रेभिर् अंशुभिः ।
पतिः सिन्धूनाम् भवन् ॥

एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाँ अति ।
अव शादेषु गच्छति ॥

एतम् मृजन्ति मर्ज्यम् उप द्रोणेष्व् आयवः ।
प्रचक्राणम् महीर् इषः ॥

एतम् उ त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः ।
स्वायुधम् मदिन्तमम् ॥