ऋग्वेद · अध्याय 1.017

इन्द्रावरुणयोर् अहं सम्राजोर् अव आ वृणे ।
ता नो मृळात ईदृशे ॥

गन्तारा हि स्थो ऽवसे हवं विप्रस्य मावतः ।
धर्तारा चर्षणीनाम् ॥

अनुकामं तर्पयेथाम् इन्द्रावरुण राय आ ।
ता वां नेदिष्ठम् ईमहे ॥

युवाकु हि शचीनां युवाकु सुमतीनाम् ।
भूयाम वाजदाव्नाम् ॥

इन्द्रः सहस्रदाव्नां वरुणः शंस्यानाम् ।
क्रतुर् भवत्य् उक्थ्यः ॥

तयोर् इद् अवसा वयं सनेम नि च धीमहि ।
स्याद् उत प्ररेचनम् ॥

इन्द्रावरुण वाम् अहं हुवे चित्राय राधसे ।
अस्मान् सु जिग्युषस् कृतम् ॥

इन्द्रावरुण नू नु वां सिषासन्तीषु धीष्व् आ ।
अस्मभ्यं शर्म यच्छतम् ॥

प्र वाम् अश्नोतु सुष्टुतिर् इन्द्रावरुण यां हुवे ।
याम् ऋधाथे सधस्तुतिम् ॥