ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.017

ઇન્દ્રાવરુણયોર્ અહં સમ્રાજોર્ અવ આ વૃણે ।
તા નો મૃળાત ઈદૃશે ॥

ગન્તારા હિ સ્થો ઽવસે હવં વિપ્રસ્ય માવતઃ ।
ધર્તારા ચર્ષણીનામ્ ॥

અનુકામં તર્પયેથામ્ ઇન્દ્રાવરુણ રાય આ ।
તા વાં નેદિષ્ઠમ્ ઈમહે ॥

યુવાકુ હિ શચીનાં યુવાકુ સુમતીનામ્ ।
ભૂયામ વાજદાવ્નામ્ ॥

ઇન્દ્રઃ સહસ્રદાવ્નાં વરુણઃ શંસ્યાનામ્ ।
ક્રતુર્ ભવત્ય્ ઉક્થ્યઃ ॥

તયોર્ ઇદ્ અવસા વયં સનેમ નિ ચ ધીમહિ ।
સ્યાદ્ ઉત પ્રરેચનમ્ ॥

ઇન્દ્રાવરુણ વામ્ અહં હુવે ચિત્રાય રાધસે ।
અસ્માન્ સુ જિગ્યુષસ્ કૃતમ્ ॥

ઇન્દ્રાવરુણ નૂ નુ વાં સિષાસન્તીષુ ધીષ્વ્ આ ।
અસ્મભ્યં શર્મ યચ્છતમ્ ॥

પ્ર વામ્ અશ્નોતુ સુષ્ટુતિર્ ઇન્દ્રાવરુણ યાં હુવે ।
યામ્ ઋધાથે સધસ્તુતિમ્ ॥