ऋग्वेद · अध्याय 1.014

ऐभिर् अग्ने दुवो गिरो विश्वेभिः सोमपीतये ।
देवेभिर् याहि यक्षि च ॥

आ त्वा कण्वा अहूषत गृणन्ति विप्र ते धियः ।
देवेभिर् अग्न आ गहि ॥

इन्द्रवायू बृहस्पतिम् मित्राग्निम् पूषणम् भगम् ।
आदित्यान् मारुतं गणम् ॥

प्र वो भ्रियन्त इन्दवो मत्सरा मादयिष्णवः ।
द्रप्सा मध्वश् चमूषदः ॥

ईळते त्वाम् अवस्यवः कण्वासो वृक्तबर्हिषः ।
हविष्मन्तो अरंकृतः ॥

घृतपृष्ठा मनोयुजो ये त्वा वहन्ति वह्नयः ।
आ देवान् सोमपीतये ॥

तान् यजत्राँ ऋतावृधो ऽग्ने पत्नीवतस् कृधि ।
मध्वः सुजिह्व पायय ॥

ये यजत्रा य ईड्यास् ते ते पिबन्तु जिह्वया ।
मधोर् अग्ने वषट्कृति ॥

आकीं सूर्यस्य रोचनाद् विश्वान् देवाँ उषर्बुधः ।
विप्रो होतेह वक्षति ॥

विश्वेभिः सोम्यम् मध्व् अग्न इन्द्रेण वायुना ।
पिबा मित्रस्य धामभिः ॥

त्वं होता मनुर्हितो ऽग्ने यज्ञेषु सीदसि ।
सेमं नो अध्वरं यज ॥

युक्ष्वा ह्य् अरुषी रथे हरितो देव रोहितः ।
ताभिर् देवाँ इहा वह ॥