ऋग्वेद · अध्याय 1.009

इन्द्रेहि मत्स्य् अन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः ।
महाँ अभिष्टिर् ओजसा ॥

एम् एनं सृजता सुते मन्दिम् इन्द्राय मन्दिने ।
चक्रिं विश्वानि चक्रये ॥

मत्स्वा सुशिप्र मन्दिभिः स्तोमेभिर् विश्वचर्षणे ।
सचैषु सवनेष्व् आ ॥

असृग्रम् इन्द्र ते गिरः प्रति त्वाम् उद् अहासत ।
अजोषा वृषभम् पतिम् ॥

सं चोदय चित्रम् अर्वाग् राध इन्द्र वरेण्यम् ।
असद् इत् ते विभु प्रभु ॥

अस्मान् सु तत्र चोदयेन्द्र राये रभस्वतः ।
तुविद्युम्न यशस्वतः ॥

सं गोमद् इन्द्र वाजवद् अस्मे पृथु श्रवो बृहत् ।
विश्वायुर् धेह्य् अक्षितम् ॥

अस्मे धेहि श्रवो बृहद् द्युम्नं सहस्रसातमम् ।
इन्द्र ता रथिनीर् इषः ॥

वसोर् इन्द्रं वसुपतिं गीर्भिर् गृणन्त ऋग्मियम् ।
होम गन्तारम् ऊतये ॥

सुते-सुते न्योकसे बृहद् बृहत एद् अरिः ।
इन्द्राय शूषम् अर्चति ॥