रसाध्यय · श्लोक 234xx133x-253xx152x

शिलया मृतनागस्य तिथिसंख्यापलानि च
त्रिंशत्पलानि मूषायाः प्रक्षिप्यावर्तयेत् सुधीः ॥

ततः सुवर्णमाक्षीकं सार्धसप्तपलानि च
स्तोके स्तोकेन क्षिप्त्वाथ शनैश्चावर्तयेत् सुधीः ॥

यावतस्ताम्रभागस्य तत्समानं यदा भवेत्
स्तोकः प्रकाशराजिः स्यात् प्रथमा परिकीर्तिता ॥

तीक्ष्णलोहस्य चूर्णेन समानं कांस्यचूर्णकम्
प्रक्षिप्यावर्त्य मूषायां क्रियते चैकपिण्डकम् ॥

पिण्डादर्धगुणं नागं क्षिप्त्वा जार्यं पुनः पुनः
व्योषराजिर्भवेज्जीर्णे नागे कांस्याच्च षड्गुणे ॥

शुद्धताम्रस्य चत्वारि पलान्यावर्तयेत् पृथक्
थूथापलानि चत्वारि माक्षिकं च चतुःपलम् ॥

पलाष्टानां कृतं चूर्णं स्तोके स्तोकेन प्रक्षिपेत्
ताम्रशेषं भवेद्यावद् राजिर्माक्षीकजा मता ॥

यावच्छुल्वस्य भागैकं शनैरावर्तयेत्पृथक्
शिलया मृतनागाष्टौ थूथाभागचतुष्टयम् ॥

पिष्ट्वा चूर्णीकृते शुल्बे स्तोकस्तोकेन प्रक्षिपेत्
नागराजिर् भवेच्चेयं [.... ....] ॥

राज्यभ्युच्छ्रितलोहानां चूर्णं कार्यं सदा बुधैः
तज्जैश्च राजिरेकैका जार्या चाष्टगुणा रसात् ॥

मणैकं रसकस्याथ नृमूत्रेण दिनत्रयम्
क्वाथयित्वातपे शुष्कं यामं दुग्धेन पाचयेत् ॥

शुष्कं चूर्णीकृतं तस्मिन् क्षेप्योऽष्टांशः खलस्य च
टङ्कणक्षारतुर्यांशो ऽष्टांशः पूर्वगुडस्य च ॥

साधिते ये मृदो मूषे कचूलाकारवर्तुले
एकस्याश्चान्तरे क्षिप्त्वा मूषां चूर्णस्य वर्तताम् ॥

अपरस्यां पुनर्नालं मूर्धं चतुर्दशाङ्गुलम्
मृन्मयं छिद्ररं बुध्ने विन्यसेत्तामधोमुखीम् ॥

निरघ्नतत् समस्तं च परितो वस्त्रमृत्स्नया
यन्त्रस् तुम्बीनलीनां वै कर्तव्यः सत्त्वपातने ॥

कोठीमध्ये क्षिपेद्यन्त्रं बब्बूलखदिरावलीम्
प्रभृतीनां मृताङ्गारैः पूर्णं पूर्णं धमेन्मुहुः ॥

सदृशैश्च विधृत्यास्तुम् बीनलीमध्यतो मुखीम्
मूषामध्याद् धृतं यावत् सर्वं वेषापरीयकम् ॥

श्रेष्ठा कणयरी खल्वे पेष्या मनःशिला बुधैः
पिदध्याद् अभ्रकेणास्यं तां क्षिप्त्वा काचकुम्पके ॥

दद्यात्सलवणं दग्धा श्मचूर्णं मस्तकोपरि
वस्त्रमृत्तिकया लिम्पेत् समग्रमपि कुम्पकम् ॥

भङ्क्त्वा पक्वघटं कण्ठे मुक्त्वा मृल्लिप्तकुम्पकम्
हठाग्निर् ज्वालनीयो ऽधो यामं द्वादशकं मणे ॥