पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 20.64

ग्राह्या दूतो ऽस्य्
उलूका सं पचामि ते ॥

निरृत्या दूतो ऽस्य्
उलूका सं पचामि ते ॥

वरुणस्य दूतो ऽस्य्
उलूका सं पचामि ते ॥

मृत्योर् दूतो ऽस्य्
उलूका सं पचामि ते ॥

यमस्य दूतो ऽस्य्
उलूका सं पचामि ते ॥

राजा त्वा वरुणो ऽखनद्
दत्तां सोमेन बभ्रुणा ।
तां त्वा विद्म प्रतापिकां
प्रामुष्य हृदयं तप ॥

शोचयैनं प्रतपैनं
सम् एनं तक्मना सृज ।
यथास्य दह्यमानस्य्-
-आग्निः पर्वाण्य् अन्व् अयद् ।
हृदयं प्रेवलिज्जयाद्
अक्ष्यौ कामेन शोचयान्
मुहूर्तं माम् अपश्यतः ॥

अयम् इत् त्वाग्निर् आ नयाद्
वातस् त्वात उद् यमात् ।
यं त्वम् एनं नि वर्तय्-
- आसौ हा इह ते मनः ॥

अग्निष् ट्वा तपतु
सूर्यस् त्वा तपतु
वातस् त्वा युङ्क्तां मरुतश् च युञ्जताम् ।
अर्वाङ् एहि समटमानो मरीचिभिः ॥

वृहामि ते लोमान्य् अङ्गेभ्यः
पचामि मांसं ज्वलयाम्य् अस्थि ।
इह ते रमतां मनो
मयि ते रमतां मनः ॥