पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 20.55

अदर्शि गातुवित्तमो
यस्मिन् व्रतान्य् आदधुः ।
उपो षु जातम् आर्यस्य वर्धनं
सोमं गच्छन्तु नो गिरः ॥

प्र दैवोदासो अग्निर्
देवाँ अच्छा न मज्मना ।
अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते
तस्थौ नाकस्य सानवि ॥

यस्माद् रेजन्ति कृष्टयश्
चर्कृत्यानि कृण्वतः ।
सहस्रसा मेधसाताव् इव त्मन्-
-आग्निं धीभिर् दुवस्यत ॥

आ प्यायस्व सम् एतु ते
विश्वतः सोम वृष्ण्यम् ।
भवा वाजस्य संगथे ॥

आ प्यायस्व मदिन्तम
सोम विश्वेभिर् अंशुभिः ।
भवा नः सुम्नयुः सखा वृधे ॥

सं ते पयांसि सम् उ यन्तु वजाः
सं वृष्ण्यान्य् अभिमातिषाहः ।
आप्यायमानो अमृताय सोम
दिवि श्रवांस्य् उत्तमानि धिष्व ॥

विद्म त्वा वयं सोमं
राजानं ये त्वा न विदुः ।
तेषां चक्षुषा श्रोत्रेण
प्राणेन प्रजया पशुभिर् गृहैर् धनेना प्यायस्व ।
एषा त ओषधीस्
तया त्वम् आ प्यायस्व ॥

आपीनो अस्मान् आप्यायच्
चक्षुषा श्रोत्रेण प्राणेन प्रजया पशुभिर् गृहैर् धनेन ॥

यद् वेद राजा वरुणो
वेद देवो बृहस्पतिः ।
इन्द्रो यद् वृत्रहा वेद
तत् सत्यं चित्तमोहनम् ॥

शर्वेण नीलशिखण्डेन
भवेन मरुतां पित्रा ।
विरूपाक्षेण बभ्रुणा
वाचं वदिष्यतो हताः ॥