पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 16.79

यौ ते मातोन्ममार्ज
जातायाः पतिवेदनौ ।
दुर्णामा तत्र मा गृधद्
अलिंश उत वत्सपः ॥

पलालानुपलालौ शर्कुं
कोकं मलिम्रुचं पलीजकम् ।
आश्लेषं वव्रिवाससम्
ऋक्षग्रीवं प्रमीलिनं
मुष्कयोर् अप हन्मसि ॥

मा सं वृतो मोप सृप
ऊरू माव सृपो ऽन्तरा ।
कृणोम्य् अस्यै भेषजं
बजं दुर्णामचातनम् ॥

दुर्णामा च सुनामा च-
-उभौ संवृतम् इच्छतः ।
अरायम् अप हन्मसि
सुनामा स्त्रैणम् इच्छताम् ॥

यः कृष्णः केश्य् असुर
स्तम्बजा उत तण्डिकः ।
अरायान् अस्या भंससो
मुष्कयोर् अप हन्मसि ॥

अनुजिघ्रं प्रमृशन्तं
क्रव्यादम् उत रेरिहम् ।
अरायं श्वकिष्किणं
बजः पिङ्गो अनीनशत् ॥

यस् त्वा सुप्तां त्सरति
यश् च दिप्सति जाग्रतीम् ।
छायाम् इव प्र तान् सूर्यः
परिक्रामम् अनीनशत् ॥

यस् त्वा सुप्तां निपद्यते
भ्राता भूत्वा पितेव च ।
बजस् त्वं सहताम् इतः
क्लीबरूपं तिरीटिनम् ॥

यः कृणोत्य् अवतोकां
मृतवत्साम् इमां स्त्रियम् ।
तम् ओषधे त्वं नाशय-
-अस्याः कमलम् अञ्जिवम् ॥

ये शालाः परिनृत्यन्ति
सायं गर्दभनादिनः
कुसूला ये च कुक्षिलाः
ककुभाः सरमाः सुमाः ।
तान् ओषधे त्वं गन्धेन
विषूचीनान् वि नाशय ॥