पैप्पलाद-संहिता · अध्याय 16.24

साहस्रस् त्वेष ऋषभः पयस्वान्
विश्वा रूपाणि वक्षणासु बिभ्रत् ।
भद्रं दात्रे यजमानाय शिक्षन्
बार्हस्पत्य उस्रियस् तन्तुम् आतान् ॥

अपां यो अग्रे प्रतिमा बभूव
प्रभूः सर्वस्मै पृथिवीव देवी ।
पिता वत्सानां पतिर् अघ्न्यानां
साहस्रे पोषे अपि नः कृणोतु ॥

पुमान् अन्तर्वान् स्थविरः पयस्वान्
वसोः कबन्धम् ऋषभो बिभर्ति ।
तम् इन्द्राय पथिभिर् देवयानैर्
हुतम् अग्निर् वहतु जातवेदाः ॥

देवानां भाग उपनाह एषो
अपां रस ओषधीनां घृतस्य ।
सोमस्य द्रप्सम् अवृणीत शक्रो
बृहन्न् अद्रिर् अभवद् यच् छरीरम् ॥

पिता वत्सानां पतिर् अघ्न्यानाम्
अथो पिता महतां गर्गराणाम् ।
वत्सो जरायुः प्रतिधुक् पीयूष
आमिक्षा घृतं तद् व् अस्य रेतः ॥

सोमस्य पूर्णं कलशं बिभर्षि
त्वष्टा रूपाणां जनिता पशूनाम् ।
शिवास् ते सन्तु प्रजन्व इमा
न्य् अस्मभ्यं स्वधिते यच्छ या अमूः ॥

इन्द्रस्यौजो वरुणस्य बाहू
अश्विनोर् अंसौ मरुताम् इयं ककुत् ।
बृहस्पतिसंभृतम् एतम् आहुर्
ये धीरासः कवयो ये मनीषिणः ॥

आज्यं बिभर्ति घृतम् अस्य रेतः
साहस्रः पोषस् तम् उ यज्ञम् आहुः ।
इन्द्रस्य रूपम् ऋषभो वसानः
सो अस्मां देवाः शिव ऐतु दत्तः ॥

दैवीर् विशः पयस्वान् आ तनोषि
त्वाम् इन्द्रं त्वां सरस्वन्तम् आहुः ।
सहस्रं स एकमुखा ददाति
यो ब्राह्मण ऋषभम् आ जुहोति ॥

बृहस्पतिः सविता ते मनो दधौ
त्वष्टुर् वायोः पर्य् आत्मा त आभृतः ।
अन्तरिक्षे मनसा त्वा जुहोमि
बर्हिष् टे द्यावापृथिवी अभूताम् ॥