यदा तु बहु-सिद्धां मन्येत तदैवोपक्रमेत्..3.4.31 प्रदोषे निशि तमसि च योषितो मन्द-साध्वसाः((83)) सु:रत-व्यवसायिन्यो रागवत्यश् च भवन्ति. न तु पुरुषं प्रत्याचक्षते. तस्मात् तत्-कालं प्रयोजयितव्या इति प्रायोवादः.

3.4.32

एक-पुरुषाभियोगानां त्व् अ:संभवे गृहीतार्थया धात्रेयिकया सख्या वा तस्याम् अन्तर्:भूतया तम् अर्थम् अ:निर्वदन्त्या सहैनाम् अङ्कम् आनाययेत्. ततो यथोक्तम् अभियुञ्जीत.

3.4.33

स्वां वा परिचारिकाम् आदाव् एव सखीत्वेनास्याः प्रणिदध्यात्.

3.4.34

यज्ञे विवाहे यात्रायाम् उत्सवे व्यसने प्रेक्षणक-व्यापृते((84)) जने तत्र तत्र च दृष्टेङ्गिताकारां परीक्षित-भावाम् एकाकिनीम् उपक्रमेत.

3.4.35

न हि दृष्ट-भावा योषितो देशे काले च प्रयुज्यमाना((85)) व्यावर्तन्त इति वात्स्यायनः.
# 28 इत्य् एकपुरुषाभियोगः((86)).
सेच्तिओन् (प्रकरण)29

3.4.36

मन्दापदेशा((87)) गुणवत्य् अपि कन्या धन-हीना कुलीनापि समानैर् अ:याच्यमाना मातापितृ-वियुक्ता वा ज्ञाति-कुल-वर्तिनी वा प्राप्त-यौवना पाणि-ग्रहणं स्वयम् अभीप्सेत.

3.4.37

सा तु गुणवन्तं शक्तं सु:दर्शनं बाल-प्रीत्याभियोजयेत्.

3.4.38

यं वा मन्येत मातापित्रोर् अ:समीक्षया स्वयम् अप्य् अयम् इन्द्रिय-दौर्बल्यान् मयि प्रवर्तिष्यत इति प्रिय-हितोपचारैर् अभीक्ष्ण-संदर्शनेन च तम् आवर्जयेत्.

3.4.39

माता चैनां सखीभिर् धात्रेयिकाभिश् च सह तद्-अभिमुखीं कुर्यात्.

3.4.40

पुष्प-गन्ध-ताम्बूल-हस्ताया वि:जने वि:काले च तद्-उपस्थानम्. कला-कौशल-प्रकाशने वा संवाहने शिरसः पीडने चौचित्य-दर्शनम्. प्रयोज्यस्य सात्म्य-युक्ताः कथा-योगाः बालायाम् उपक्रमेषु यथोक्तम् आचरेत्((88)).

3.4.41

न चैवान्तरापि((89)) पुरुषं स्वयम् अभियुञ्जीत. स्वयम् अभियोगिनी हि युवतिः सौभाग्यं जहातीत्य् आचार्याः.

3.4.42

तत्-प्रयुक्तानां त्व् अभियोगानाम् आनुलोम्येन ग्रहणम्.

3.4.43

परिष्वक्ता((90)) च न विकृतिं भजेत्. श्लक्ष्णम्((91)) आकारम् अ:जानतीव प्रतिगृहीयात्. वदन-ग्रहणे बलात्-कारः.

3.4.44

रति-भावनाम् अभ्यर्थ्यमानायाः कृच्छ्राद् गुह्य-संस्पर्शनम्.

3.4.45

अभ्यर्थितापि नातिविवृता स्वयं स्यात्. अन्यत्रा:निश्चय-कालात्((92)).

3.4.46

यदा तु मन्येतानुरक्तो मयि न व्यावर्तयिष्यत इति तदैवैनम् अभियुञ्जानं बाल-भाव- मोक्षाय त्वरेत्.

3.4.47

विमुक्त-कन्या-भावा च विश्वास्येषु प्रकाशयेत्.
इति प्रयोज्यस्योपावर्तनम्((93)).
सेच्तिओन् (प्रकरण)30

3.4.48

भवन्ति चात्र श्लोकाः.
कन्याभियुज्यमाना तु यं मन्येताश्रयं सुखम्. अनुकूलं च वश्यं च तस्य कुर्यात् परिग्रहम्..

3.4.49

अन्:अपेक्ष्य गुणान् यत्र रूपम् औचित्यम् एव च. कुर्वीत धन-लोभेन पतिं सापत्नकेष्व् अपि..

3.4.50

तत्र युक्त-गुणं वश्यं शक्तम् बलवद् अर्थिनम्. उपायैर् अभियुञ्जानं कन्या न प्रतिलोभयेत्..

3.4.51

वरं वश्यो दरिद्रो ऽपि निर्:गुणो ऽप्य् आत्म-धारणः. गुणैर् युक्तो ऽपि न त्व् एवं बहु-साधारणः..

3.4.52

प्रायेण धनिनां दारा बहवो निर्:अवग्रहाः. बाह्ये सत्य् उपभोगे ऽपि निर्विस्रम्भा बहिः-सुखाः..

3.4.53

नीचो यस् त्व् अभियुञ्जीत पुरुषः पलितो ऽपि वा. वि:देश-गति-शीलश् च न स संयोगम् अर्हति..

3.4.54

यदृच्छयाभियुक्तो यो दम्भ-द्यूताधिको ऽपि. स:पत्नीकश् च सापत्यो न स संयोगम् अर्हति..

3.4.55

गुण-साम्ये ऽभियोक्तॄणाम् एको वरयिता वरः. तत्राभियोक्तरि श्रैष्ठ्यम् अनुरागात्मको हि सः((94))..

मूल पाठ: Kāmasūtra · Data entry Jean Fezas · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0