ब्रह्म पुराण · अध्याय 199

भीष्मकः कुण्डिने राजा विदर्भविषये ऽभवत्
रुक्मिणी तस्य दुहिता रुक्मी चैव सुतो द्विजाः ॥

रुक्मिणीं चकमे कृष्णः सा च तं चारुहासिनी
न ददौ याचते चैनां रुक्मी द्वेषेण चक्रिणे ॥

ददौ स शिशुपालाय जरासंधप्रचोदितः
भीष्मको रुक्मिणा सार्धं रुक्मिणीम् उरुविक्रमः ॥

विवाहार्थं ततः सर्वे जरासंधमुखा नृपाः
भीष्मकस्य पुरं जग्मुः शिशुपालश् च कुण्डिनम् ॥

कृष्णो ऽपि बलभद्राद्यैर् यदुभिः परिवारितः
प्रययौ कुण्डिनं द्रष्टुं विवाहं चैद्यभूपतेः ॥

श्वोभाविनि विवाहे तु तां कन्यां हृतवान् हरिः
विपक्षभावम् आसाद्य रामाद्येष्व् एव बन्धुषु ॥

ततश् च पौण्ड्रकः श्रीमान् दन्तवक्त्रो विदूरथः
शिशुपालो जरासंधः शाल्वाद्याश् च महीभृतः ॥

कुपितास् ते हरिं हन्तुं चक्रुर् उद्योगम् उत्तमम्
निर्जिताश् च समागम्य रामाद्यैर् यदुपुंगवैः ॥

कुण्डिनं न प्रवेक्ष्यामि अहत्वा युधि केशवम्
कृत्वा प्रतिज्ञां रुक्मी च हन्तुं कृष्णम् अभिद्रुतः ॥

हत्वा बलं स नागाश्व पत्तिस्यन्दनसंकुलम्
निर्जितः पातितश् चोर्व्यां लीलयैव स चक्रिणा ॥

निर्जित्य रुक्मिणं सम्यग् उपयेमे स रुक्मिणीम्
राक्षसेन विधानेन संप्राप्तो मधुसूदनः ॥

तस्यां जज्ञे च प्रद्युम्नो मदनांशः स वीर्यवान्
जहार शम्बरो यं वै यो जघान च शम्बरम् ॥