भेलसंहिता · अध्याय 7.8
फलानि परिपक्वानि शङ्खिन्यास्तूद्धरेद्भिषक् ।
अन्तरा चैत्रवैशाखमव्यग्रो यवसंग्रहे ॥
अनूषरे निरुद्धारे क्षेत्रे सूर्यप्रतापिते ।
कृष्णमृत्स्नाप्रभे वापि तथा च स्वर्णमृत्तिके ॥
न व्यग्रे न च वल्मीके न चापि तृणछादिते ।
सुसमे भूप्रदेशे तु या जाता शङ्खिनी भवेत् ॥
तस्या द्रोणं समावाप्य तद्भाण्डं सिद्धबन्धनम् ।
यवपर्णोषितं चापि समुद्धृत्य निधापयेत् ॥
सप्तरात्रं वार्धमासं समाच्छाद्य समन्ततः ।
आतपे परिशुष्काणि सूक्ष्मचूर्णानि कारयेत् ॥
फलानामथ चैतेषां द्वौ भागौ कारयेद् भिषक् ।
तिलं तृतीयकं कृत्वा क्षोदयित्वा ह्युलूखले ॥
सम्यग् दृषदि निष्पिष्य तैलमुद्धारयेत् ततः ।
शङ्खिन्या ह्य् अक्षमात्रं तु त्रिवृत्कल्कमथापि वा ॥
तस्मिंस्तैले पयश् चैव भिषग्दद्याच्चतुर्गुणम् ।
एतत् सर्वं समालोड्य पाचयेन्मृदुनाग्निना ॥
पक्वमाहृत्य विस्राव्य स्वनुगुप्तं निधापयेत् ।
तस्याञ्जलिं प्रकुञ्चं वा प्रसृतं वापि पाययेत् ॥
विरिच्यते तेन साधु नायोगो नातियोगिता ।
सुसूक्ष्मस्याथ शङ्खिन्याश्चूर्णस्य प्रसृतं शृतम् ॥
क्षीरपात्रेण संयोज्य परियोगमधिश्रयेत् ।
तथा विपाच्य विस्राव्य शीतीकृत्याभिमन्थयेत् ॥
तत्र यन्नवनीतं स्यात् तद् उद्धृत्य विपाचयेत् ।
शङ्खिनीफलकल्केन क्षीरेण सलिलेन च ॥
स पिबेत्तद् यथोत्साहं तेन साधु विरिच्यते ।
शङ्खिनीफलकल्कन्तु सम्यक् दृषदि पेषयेत् ॥
गोक्षीरेण समालोड्य पिबेत्तेन विरिच्यते ।
एतेनैव च कल्पेन ह्युष्ट्रीक्षीरेण पाययेत् ॥
अजाक्षीरे ऽ विकाक्षीरे माहिषे वाथ वा पुनः ।
गोमूत्रेणोष्ट्रमूत्रेण चाविमूत्रेण वा पुनः ॥
अथवा हस्तिमूत्रेण पिबेत्तेन विरिच्यते ।
आमृद्गन्नथ मृद्वीकां दापयेत्फाणितोदके ॥
भृष्ट्वा तु शङ्खिनीतैले परियोगमधिश्रयेत् ।
अर्धं चूर्णानि पिप्पल्या हरीतक्याश् च दापयेत् ॥
अतः पाणितलं प्राश्य तेन साधु विरिच्यते ।
शङ्खिनीफलमध्यानि दातव्यं लवणं तथा ॥
शङ्खिनीतैलभृष्टानि फाणितेनाथ संसृजेत् ।
गोधूमाज्येन संसृज्य मोदकान् कारयेद् भिषक् ॥
तांस्त्रीन् द्वौ वाथ संभक्ष्य ततस्साधु विरिच्यते ।
सुरां सौवीरकं तक्रं दधिमस् तु तुषोदकम् ॥
कट्वरं कोलसीधुं वा दधि पक्वरसं तथा ।
कर्कन्धुबदराणां वा सीधुं पीलुप्रियालयोः ॥
भव्यपारावतानां च मृद्वीकामद्यम् एव वा ।
बिल्वशिग्रुकपित्थानां रसान्वा सह पाययेत् ॥
अयं हि शङ्खिनीकल्पो मया तु समुदाहृतः ।
य एवं सम्प्रजानाति स राज्ञां कर्तुमर्हति ॥ इत्य् आह भगवान् आत्रेयः ।
इति भेले कल्पस्थाने ऽ ष्टमो ऽ ध्यायः ॥ ॥ नवमो ऽ ध्यायः ॥ अथातः श्यामात्रिवृत्कल्पं व्याख्यास्याम इति ह स्माह भगवान् आत्रेयः ।
मूल पाठ: Bhelasaṃhitā · Edition: ed. V. S. Venkatasubramania Sastri and C. Raja Rajeswara Sarma (CCRAS, New Delhi); e-text by SARIT · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0