अष्टाध्यायी · अध्याय 1.4

आ कडारादेका सञ्ज्ञा

विप्रतिषेधे परं कार्यम्

यू स्त्र्य्-आख्यौ नदी

न-इयङ्-उवङ्-स्थानाव् अस्त्री

व+आमि

ङिति ह्रस्वश् च

शेषो घ्यसखि

पतिः समास एव

षष्ठी-युक्तश् छन्दसि वा

ह्रस्वं लघु

संयोगे गुरु

दीर्घं च

यस्मात् प्रत्यय-विधिस् तद्-आदि प्रत्यये ऽङ्गम्

सुप्-तिङ्-अन्तं पदम्

नः क्ये

सिति च

स्वादिष्व् अ-सर्वनमस्थाने

यचि भम्

तसौ मत्व्-अर्थे

अयस्मय-आदीनि छन्दसि

बहुषु बहुवचनम्

द्व्य्-एकयोर् द्विबचनअ-एकवचने

कारके

ध्रुवमपाये ऽपादानम्

भी-त्रा-अर्थानां भय-हेतुः

परा-जेर् असोढः

वारण-अर्थानाम् ईप्सितः

अन्तर्धौ येन अदर्शनम् इच्छति

आख्याता-उपयोगे

जनि-कर्तुः प्रकृतिः

भुवः प्रभवः

कर्मणा यम् अभिप्रैति स सम्प्रदानम्

रुच्य्-अर्थानाम् प्रीयमाणः

श्लाघ-ह्नुङ्-स्था-शपां ज्ञीप्स्यमानः

धारेर् उत्तमर्णः

स्पृहेर् ईप्सितः

क्रुध-द्रुह-ईर्ष्य-असूय-अर्थानां यं प्रति कोपः

क्रुध-द्रुहोर् उपसृष्ठयोः कर्म

राद्ः-ईक्ष्योर् यस्य विप्रश्नः

प्रत्य्-आङ्भ्यां श्रुवः पूर्वस्य कर्ता

अनु-प्रति-गृणश् च

साधकतमं करणम्

दिवः कर्म च

परिक्रयणे सम्प्रदानम् अन्यतरस्याम्

आधारो ऽधिकरणम्

अधि-शीङ्-स्था-आसां कर्म

अभिनिविशश् च

उप-अन्व्-अध्य्-आङ्-वसः

कर्त्रुर् ईप्सिततमं कर्म

तथा-युक्तं च अनीप्सितम्

अकथितं च

गुति-बुद्धि-प्रत्यवसान-अर्थ-शब्द-कर्म-अकर्मकाणाम् अणि कर्ता स णौ

हृ-क्रोर् अन्यतरस्याम्

स्वतन्त्रः कर्ता

तत्-प्रयोजको हेतुश् च

प्राग्-रीश्वरान् निपाताः

च-आदयो ऽसत्त्वे

प्र-आदयः

उपसर्गाः क्रिया-योगे

गतिश् च

ऊर्य्-आदि-च्वि-डाचश् च

अनुकरणं च अनिति-परम्

आदर-अनादरयोः सद्-असती

भूषने ऽलम्

अन्तर् अपरिग्रहे

कणे-मनसी श्रद्धा-प्रतीघाते

पुरो ऽव्ययम्

अस्तं च

अच्छ गत्य्-अर्थ-वदेषु

अदो ऽनुपदेशे

तरो ऽन्तर्धौ

विभाषा कृञि

उपाजे ऽन्वाजे

साक्षात्-प्रभृतीनि च

अनत्याधान उरसि-मनसी

मध्ये पदे निवचने च

नित्यं हस्ते पानाव्-उपयमने

प्राध्वं वन्धने

जीविआ-उपनिषदाव् औपम्ये

ते प्राग् धातोः

छन्दसि परे ऽपि

व्यवहिताश् च

कर्मप्रवचनीयाः

अनुर् लक्षणे

तृतीया-अर्थे

हीने

उपो ऽधिके च

अप-परी वर्जने

आङ् मर्यादा-वचने

लक्षन-इत्थं-भूत-आख्यान-भाग-वीप्सासु प्रति-पर्य्-अनवः

अभिर् अभागे

प्रतिः प्रतिनिधि-प्रतिदानयोः

अधिपरी अनर्थकौ

सुः पूजायाम्

अतिर् अतिक्रमणे च

अपिः पदार्थ-सम्भावन-अन्ववसर्ग-गर्हा-समुच्चयेषु

अधिर् ईश्वरे

विभाषा कृञि

लः परस्मैपदम्

तङ्-आनाव् आत्मनेपदम्

तिङस् त्रीणि त्रीणि प्रथम-मध्यम-उत्तमाः

तान्य् एकवचनाद् विवचनबहुवचनान्य् एकशः

सुपः

विभक्तिश् च

युष्मद्य्-उपपदे समान-अधिकरणे स्थानिन्य् अपि मध्यमः

प्रहासे च मन्य-उपपदे मन्यतेर् उत्तम एकवच् च

अस्मद्य् उत्तमः

शेषे प्रथमः

परः संनिकर्षः संहिता

विरामो ऽवसानम्