अभिधर्मदीप · श्लोक 121-140

अभ्युद्गच्छति कामाप्तं धर्मैर्द्वादशभिः सह ।
अक्लिष्टाव्याकृतं चित्तं रश्मिवानिव रश्मिभिः

तथाष्टादशभिश्चित्तैर्निवृतं जायते मनः ।
द्वाविंशत्या सहावश्यं शुभं भवति मानसम्

चेतसोस्सह विंशत्या चित्तमुत्पद्यते ऽशुभम् ।
दृङ्मोहमात्रयुक्तं यत् क्रोधाद्यैस्त्वधिकं वदेत्

सर्वत्र संभवान्मिद्धं यत्र स्यात्तत्र निर्दिशेत् ।
तद्वदेव च कौकृत्यमधिकं गणयेत्क्वचित्

साशुभं मिद्धकौकृत्यं रूपधातौ न विद्यते ।
ध्यानान्तरे वितर्कश्च विचारश्चापि नोपरि

संप्रयुक्तः संस्कारः समता यस्य पञ्चधा ।
विप्रयुक्तश्च बोद्धव्यः समता यस्य नास्त्यसौ

विशिष्टानामसद्भावात्प्रसंगो नास्ति रूपिणाम् ।
संस्कारग्रहणाच्चैव खादीनां न प्रसज्यते

प्राप्त्यादयस्तु संस्कारा विप्रयुक्तास्त्रयोदश ।
आप्तोक्तिस्वक्रियालिङ्गा लिङ्गमेषां गदिष्यते

राप्तिः समन्वितिर्लब्धिर्धर्मवत्ता व्यवस्थितिः

श्रुतचिन्तामयानां च समापत्तिद्वयस्य च

निःक्लेशसंस्कृतापूर्वं शुभानां तु रजस्वताम् ।
आदिलाभे सह प्राक्च तदूर्ध्वं वा त्रिधेष्यते

क्लिष्टाणां कुशलानां च तदन्येषां त्रिधा मता ।
निवृताव्याकृता ज्ञाननिर्माणमनसां तथा

निर्वाणस्यादितो लाभे नित्यस्यान्यस्य सर्वदा ।
अजा तवर्तमाना च कदाचित्तु त्रिधेष्यते

एकार्थरुचिहेतुर्यः सत्त्वानां स सभागता ।
आसंज्ञिकं विपाको यच्चित्तोपच्छेद्यसंज्ञिषु

शुभासंज्ञिसमापत्तिर्ध्याने ऽन्त्ये चित्तरोधिनी ।
निःसृतीच्छाप्रवृत्तित्वात् नार्यस्य आप्या प्रयोगतः

निरोधाख्या तु विज्ञेया विजिहीर्षोर्भवाग्रजा ।
शुभार्यस्य प्रयोगाप्या द्विवेद्यानियता मता

चेतश्चतुष्टयायोगादागमादुपपत्तितः ।
निर्वेदितमनोभावात्सिद्ध्यतीयमचित्तिका

गतिप्रज्ञप्त्युपादानमायुश्चित्तोष्मणोः स्थितिः ।
आगमाद्युक्तितश्चैव द्रव्यतस्तत्सदिष्यते

जातिः स्थितिर्जरानाशः संस्कृताङ्कचष्टतुयी ।
चत्वारि स्थितिनास्तित्वे हेतुत्वाद्यप्रसिद्धितः

शक्तिहानेर्जरासिद्धिः नान्यत्वात् परिणामिता ।
एककारित्रनाशाभ्यां शक्तिहानिः प्रसिद्ध्यति