વિષ્ણુધર્મોત્તરપુરાણમ્ · અધ્યાય 1.123

બૃહસ્પતિરુવાચ॥
જગદાયુર્ભવાન્વાયો શરીરસ્થઃ શરીરિણામ્।
અનન્તમૂર્તિર્ધર્માત્મા દેવો નારાયણઃ પ્રભુઃ

અચિન્ત્યવીર્યઃ પુરુષઃ સદાધારઃ સનાતનઃ ॥
સાક્ષિભૂતશ્ચ સર્વેષાં કર્મણાં શુભપાપયોઃ

ઘ્રાણસ્ત્વં દેહિનાં દેહે ચેષ્ટિતઞ્ચ તથા ભવાન્ ॥
ભવાન્રુદ્રો ભવાન્બ્રહ્મા ભવાન્વિષ્ણુઃ સનાતન

તવાયત્તં હિ જગતાં વર્ષાવર્ષં શુભાશુભમ ॥
ભવાન્વિસૃજતે મેઘાન્ભવાન્સંહરતે પુનઃ

ભવાન્ધારયતે મેઘાન્વર્ષમાણાઁસ્તથા દિવિ ॥
આદિત્યરશ્મિપીતસ્ય મેઘોદરગતસ્ય ચ

રસસ્ય ભઙ્ક્તા સતતં ભવાનેવ નભસ્તલે ॥
તડિલ્લતાનાં ચ તથા ભવાન્કર્તા જગત્ત્રયે

અમ્ભસાં ભેદકાલે તુ સર્વાધારઃ સમીરણ ॥
પરસ્પરં હિ ભવતસ્તથા સંઘટનાત્પ્રભો

ગર્જિતં જાયતે લોકે મેઘોદર ગતં મહત્ ॥
બલેન ત્વત્સમં નાન્યં ભૂતં પશ્યામિ ભૂતલે

તસ્માત્ત્વં કુરુ સાહાય્યં વેદમૂર્તેર્વિભાવસોઃ

એતાવદુક્તોઙ્ગિરસા મહાત્મા તથેતિ તં પ્રાહ સમીરણોઽપિ ॥
જગામ યુદ્ધં સહ પાવકેન દૈત્યેશ્વરાન્દેવરિપૂન્મહાત્મા

ઇતિ શ્રીવિષ્ણુધર્મોત્તરે પ્રથમખણ્ડે માર્કણ્ડેયવજ્ર સંવાદે વાયુસ્તોત્રં નામ ત્રયોવિંશત્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ