વિષ્ણુધર્મોત્તરપુરાણમ્ · અધ્યાય 1.121

॥ માર્કણ્ડેય ઉવાચ ॥ ॥
દિતિઃ પુત્રદ્વયં રાજઞ્જનયામાસ વિશ્રુતમ્ ॥
હિરણ્યાક્ષં ચ દુર્ધર્ષં હિરણ્યકશિપું તથા

હિરણ્યાક્ષો હતો રાજન્નૃવરાહેણ સંયુગે ॥
હિરણ્યકશ્યપૂ રાજન્નૃસિંહેન નિપાતિતઃ

હિરણ્યકશિપોઃ પુત્રઃ પ્રહ્લાદોઽરિકુલાન્તકઃ ॥
કાલનેમિશ્ચ દુર્ધર્ષો વિષ્ણુના ઘાતિતો યુધિ

આરાધ્ય કેશવં દેવં પ્રહ્લાદશ્ચ મહાબલઃ ॥
પ્રાપ્તવાઞ્જીવિતં દીર્ઘં બ્રાહ્મં દિનમનુત્તમમ્

કાલનેમિશ્ચ દુર્ધર્ષો મહાબલપરાક્રમઃ ॥
નિહતો વાસુદેવેન નિવૃત્તે તારકામયે

પ્રહ્રાદસ્ય સુતઃ શ્રીમાન્રાજન્નામ્ના વિરોચનઃ ॥
વિરોચનસુતઃ શ્રીમાન્બલિરિત્યેવ વિશ્રુતઃ

વામનં રૂપમાસ્થાય બદ્ધો યો વિષ્ણુના પુરા ॥
બલેર્બાણઃ સુતો રાજન્સ્મૃતો બાહુસહસ્રવાન્

પિતુસ્તે શ્વશુરઃ શ્રીમાન્પિતુરર્થે તવાનઘ ॥
વિવાહં કૃતવાન્કૃષ્ણો નગરે શોણિતાહ્વયે

યસ્મિન્સ વૈ દેવવરઃ પ્રસહ્ય સ્કન્દં ચ રુદ્રં દિતિજૈઃ સમેતમ્ ॥
રણે વિજિગ્યે નૃપતિપ્રધાન સહાનુગં વીર્યબલોપપન્નમ્

ઇતિ શ્રીવિષ્ણુધર્મોત્તરે પ્રથમખણ્ડે માર્કણ્ડેયવજ્રસંવાદે દિતિવંશાનુકીર્તનં નામૈકવિંશત્યધિકશતતમોઽધ્યાયઃ