વિષ્ણુધર્મોત્તરપુરાણમ્ · અધ્યાય 1.104

॥ માર્કણ્ડેય ઉવાચ ॥ ॥
એવં શાન્ત્યવસાને તુ યજમાનસ્ય યાજકઃ ॥
હૃદિ વિન્યસ્ય દર્ભાગ્રાન્સ્થિતાન્સ્વે દક્ષિણે કરે

કુર્યાત્પ્રતિસરાબન્ધં તન્મે નિગદતઃ શૃણુ ॥
બદ્ધપ્રતિસરસ્યાસ્ય સર્વે નશ્યન્તુ રાક્ષસાઃ

ધ્રુવસ્ત્વામૂર્ધ્વતઃ પાતુ પૂર્વતઃ પાતુ ભાસ્કરઃ ॥
ભૌમો દક્ષિણતઃ પાતુ પશ્ચાત્પાતુ શનૈશ્ચરઃ

ઉત્તરેણ બુધઃ પાતુ કેતુઃ પાતુ તથા હ્યધઃ ॥
પૂર્વદક્ષિણતઃ શુક્રો દક્ષિણાપરતસ્તમઃ

પશ્ચિમોત્તરતશ્ચન્દ્રો જીવઃ પ્રાગુત્તરેણ તુ ॥
ઉક્તસન્ધિષુ સર્વાણિ નક્ષત્રાણિ તવાનઘ

સ્વાંસ્વાં દિશમધિષ્ઠાય તવ નિત્યં દિગીશ્વરાઃ ॥
રક્ષન્તુ સર્વદુષ્ટેભ્યઃ શક્રવહ્નિપુરોગમાઃ

શાત્રવાણાં ચ ચોરાણાં વ્યાધીનાં પાતકસ્ય ચ ॥
અમઙ્ગલાનાં ઘોરાણામરિષ્ટાનાં તથૈવ ચ

દુસ્સ્વપ્નાનાં ચ ઘોરાણાં ચિન્તિતાનાં તથા મૃષા॥
વજ્રેણ નાશનં શક્રઃ કરોતુ બલસૂદનઃ

દણ્ડેન નાશનં નિત્યં વિદધાતુ યમોન્તકઃ ॥
પાશેન વરુણો દેવો ગદયા ચ ધનેશ્વરઃ

ગ્રહસન્નાહસન્નદ્ધો ગ્રહપઞ્જરમધ્યગઃ ॥
અદૃશ્યઃ સર્વભૂતાનાં સર્વદુઃખવિવર્જિતઃ

સર્વવ્યાધિવિહીનશ્ચ કાલકર્ણીવિવર્જિતઃ ॥
તથા ત્વં ભવ દીર્ઘાયુર્ગ્રહેન્દ્રાણાં પ્રસાદતઃ

રક્ષન્તુ તે દેવગણાઃ સમન્ત્રાઃ ધર્મે મતિં ચાપિ સદા દિશન્તુ ॥
નાશં તથા શત્રુગણસ્ય ચોગ્રં ભોગાન્મનોજ્ઞાન્વિપુલાશ્ચ લક્ષ્મીમ્

ઇતિ શ્રીવિષ્ણુધર્મોત્તરે પ્રથમખણ્ડે માર્કણ્ડેયવજ્રસંવાદે શાન્ત્યવસાને પ્રતિસરબન્ધાશીર્વાદોનામ ચતુરધિકશતતમોઽધ્યાયઃ