વિષ્ણુ પુરાણ · અધ્યાય 2.14
ઇતિ શ્રીવિષ્ણુમહાપુરાણે દ્વિતીયેંસે ત્રયોદશો ઽધ્યાયઃ (13)
શ્રીપરાશર ઉવાચ
નિશમ્ય તસ્યેતિ વચઃ પરમાર્થસમન્વિતમ્ ।
પ્રશ્રયાવનતો ભૂત્વા તમાહ નૃપતિર્દ્વિજમ્
રાજોવાચ
ભગવન્યત્ત્વયા પ્રોક્તં પરમાર્થમયં વચઃ ।
શ્રુતે તસ્મિન્ભ્રમન્તીવ મનસો મમ વૃત્તયઃ
એતદ્વિવેકવિજ્ઞાનં યદશેષેષુ જન્તુષુ ।
ભવતા દર્શિતં વિપ્રતત્પરં પ્રકૃતેર્મહત્
નાહં વહામિ શિબિકાં શિવિકા ન મયિ સ્થિતા ।
શરીરમન્યદસ્મત્તૌ યોનેયં શિબિકા ધૃતા
ગુણપ્રવૃત્ત્યા ભૂતાનાં પ્રવૃત્તિઃ કર્મચોદિતા ।
પ્રવર્તન્તે ગુણા હ્યેતે કિં મમેતિ ત્વયોદિતમ્
એતસ્મિન્પરમાર્થજ્ઞ મમ શ્રોત્રપથં ગતે ।
મનો વિહ્વલતામેતિ પરમાર્થાર્થિતાં ગતમ્
પૂર્વમેવ મહાભાગં કપિલર્ષિમહં દ્વિજ ।
પ્રષ્ટુમભ્યુદ્યતો ગત્વા શ્રેયઃ કિં ત્વત્ર શંસ મે
તદન્તરે ચ ભવતા યદેત દ્વાક્યમીરિતમ્ ।
તેનૈવ પરમાર્થાર્થં ત્વયિ ચેતઃ પ્રધાવતિ
કપિલર્ષિર્બાગવતઃ સર્વભૂતસ્ય વૈ દ્વિજ ।
વિષ્ણોરંશો જગન્મોહનાશાયોર્વીમુપાગતઃ
સ એવ ભગવાન્નૂનમસ્માકં હિતકામ્યયા ।
પ્રત્યક્ષતામત્ર ગતો યથૈતદ્ભાવતોચ્યતે
તન્મહ્યં પ્રણતાય ત્વં યચ્છ્રેયઃ પરમં દ્વિજઃ ।
તદ્વદાખિલ વિજ્ઞાનજલવીચ્યુદધિર્ભવાન્
બ્રાહ્મણ ઉવાચ
ભૂપ પૃચ્છસિ કિં શ્રેયઃ પરમાર્થં નુ પૃચ્છસિ ।
શ્રેયાંસ્યપરમાર્થાનિ અશેષાણિ ચ ભૂપતે
દેવતારાધનં કૃત્વા ધનસમ્પદમિચ્છતિ ।
પુત્રાનિચ્છતિ રાજ્યં ચ શ્રેયસ્તસ્યૈવ તન્નૃપ
કર્મ યજ્ઞાત્મકં શ્રેયઃ ફલં તત્પ્રાપ્તિલક્ષણમ્ ।
શ્રેયઃ પ્રધાનં ચ ફલે તદેવાનભિસંહિતે
આત્મા ધ્યેયઃ સદા ભુપ યોગયુક્તૈસ્ તથા પરમ્ ।
શ્રેયસ્તસ્યૈવ સંયોગઃ શ્રેયો યઃ પરમાત્મનઃ
શ્રેયાંસ્યેવમનેકાનિ શતશોય સહસ્રસઃ ।
સન્ત્યત્ર પરમાર્થસ્તુ ન ત્વેતે શ્રૂયતાં ચ મે
ધર્માય ત્યજ્યતે કિન્તુ પરમાર્થો ધનં યદિ ।
વ્યયશ્ ચ ક્રિયતે કસ્માત્ કામપ્રાપ્ત્યુપલક્ષણઃ
પુત્રશ્ચેત્પરમાર્થઃ સ્યાત્સો ઽપ્ય્ અન્યસ્ય નરેશ્વર ।
પરમાર્થભૂતઃ સોન્યસ્ય પરમાર્થો હિ તત્પિતા
એવં ન પરમાર્થોસ્તિ જગત્યસ્મિઞ્ચરાચરે ।
પરમાર્થો હિ કાર્યાણિ કારણાનામશેષતઃ
રાજ્યાદિપ્રાપ્તિરત્રોક્તા પરમાર્થતયા યદિ ।
પરમાર્થા ભવન્ત્યત્ર ન ભવન્તિ ચ વૈ તતઃ
ઋગ્યજુઃસામનિષ્પાદ્યં યજ્ઞકર્મ મતં તવ ।
પરમાર્થભૂતં તત્રાપિ શ્રુયતાં ગદતો મમ
યત્તુ નિષ્પાદ્યતે કાર્યં મૃદા કારણભૂતયા ।
તત્કારણાનુગમનાજ્ જ્ઞાયતે નૃપ મૃણ્મયમ્
એવં વિનાશિભિર્ દ્રવ્યૈઃ સમિદાજ્યકુશાદિભિઃ ।
નિષ્પાદ્યતે ક્રિયા યા તુ સા ભવિત્રી વિનાશિની
અનાશો પરમાર્થશ્ ચ પ્રાજ્ઞૌરભ્યુપગમ્યતે ।
તત્તુ નાશિ ન સન્દેહો નાશિદ્રવ્યોપપાદિતમ્
તદેવાફલદં કર્મ પરમાર્થો મતસ્તવ ।
મુક્તિસાધનભૂતત્વાત્પરમાર્થો ન સાધનમ્
ધ્યાનં ચૈવાત્મનો ભૂપુ પરમાર્થાર્થશબ્દિતમ્ ।
ભેદકારિ પરેભ્યસ્તુ પરમાર્થો ન ભેદવાન્
પરમાત્માત્મનોર્યોગઃ પરમાર્થ ઇતીષ્યતે ।
મિથ્યૈતદન્યદ્રવ્યં હિ નૈતિ તદ્દ્રવ્યતાં યતઃ
તસ્માચ્છ્રેયાંસ્યશેષાણિ નૃવૈતાનિ ન સંશયઃ ।
પરમાર્થસ્તુ ભૂપાલ સંક્ષેપાચ્છ્રૂયતાં મમ
એકો વ્યાપી સમઃ શુદ્ધો નિર્ગુણઃ પ્રકૃતેઃ પરઃ ।
જન્મવૃદ્ધ્યાદિરહિત આત્મા સર્વગતોવ્યયઃ
પરજ્ઞાનમયો સદ્ભિર્ નામજાત્યાદિભિર્ વિભુઃ ।
ન યોગવાન્ન યુક્તોભૂન્નૈવ પાર્થિવ યોક્ષ્યતે
તસ્યાત્મપરદેહેષુ સતોપ્યેકમયં હિ યત્ ।
વિજ્ઞાનં પરમાર્થો ઽસૌ દ્વૈતિનો ઽતથ્યર્શિનઃ
વેણુરન્ધ્રપ્રભેદેન ભેદઃ ષઙ્જાદિસંજ્ઞિતઃ ।
અભેદવ્યાપિનોવાયોસ્તથાસ્ય પરમાત્મનઃ
એકસ્વરૂપભેદશ્ ચ બ્રાહ્મકર્માવૃતિપ્રજઃ ।
દેવાદિભેદે ઽપધ્વસ્તેં નાસ્ત્યેવાવરણે હિ સઃ
મૂળ પાઠ: Viṣṇupurāṇa · Edition: Bombay : Venkatesvara Steam Press 1910 · Data entry members of the Sansknet Project · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0