વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 22
મહાતપા ઉવાચ ।
તસ્મિન્ નિવસતસ્તસ્ય રુદ્રસ્ય પરમેષ્ઠિનઃ ।
ચુકોપ ગૌરી દેવસ્ય પિતુર્વૈરમનુસ્મરન્
ચિન્તયામાસ દક્ષસ્ય અનેનાપકૃતં પુરા ।
યજ્ઞો વિધ્વંસિતો યસ્માત્ તસ્માચ્ચાન્યાં તનૂમહમ્
આરાધ્ય તપસા તસ્ય ગૃહે ભૂત્વા વ્રજામ્યહમ્ ।
કથં ગચ્છામિ પિતરં દક્ષં ક્ષપિતબાન્ધવમ્
ભવપત્ની ચ દુહિતા એવં સંચિન્ત્ય સુન્દરી ।
જગામ તપસે શૈલં હિમવન્તં મહાગિરિમ્
તત્ર કાલેન મહતા ક્ષપયન્તી કલેવરમ્ ।
સ્વશરીરાગ્નિના દગ્ધા તતઃ શૈલસુતાઽભવત્
ઉમા નામેતિ મહતી કૃષ્ણા ચેત્યભિધાનતઃ ।
લબ્ધ્વા તુ શોભનાં મૂર્તિં હિમવન્તગૃહે શુભા
પુનસ્તપશ્ચકારોગ્રં દેવં સ્મૃત્વા ત્રિલોચનમ્ ।
અસાવેવ પતિર્મહ્યમિત્યુક્ત્વા તપસિ સ્થિતા
કુર્વન્ત્યા તત્ તપશ્ચોગ્રં હિમવન્તે મહાગિરૌ ।
કાલેન મહતા દેવસ્તપસારાધિતસ્તયા
આજગામાશ્રમં તસ્યા વિપ્રો ભૂત્વા મહેશ્વરઃ ।
વૃદ્ધઃ શિથિલસર્વાઙ્ગઃ સ્ખલંશ્ચૈવ પદે પદે
કૃચ્છ્રાત્ તસ્યાઃ સમીપં તુ આગત્ય દ્વિજસત્તમઃ ।
બુભુક્ષિતોઽસ્મિ મે દેહિ ભદ્રે ભોજ્યં દ્વિજસ્ય તુ
એવમુક્તા તદા કન્યા ઉમા શૈલસુતા શુભા ।
ઉવાચ બ્રાહ્મણં ભોજ્યં દદ્મિ વિપ્ર ફલાદિકમ્ ।
કુરુ સ્નાનં દ્રુતં વિપ્ર ભુઞ્જસ્વાન્નં યદૃચ્છયા
એવમુક્તસ્તદા વિપ્રસ્તસ્ય પાર્શ્વે મહાનદીમ્ ।
ગઙ્ગાં જગામ સ્નાનાર્થી સ્નાનં કર્ત્તુમવાતરત્
સ્નાનં તુ કુર્વતા તેન રુદ્રેણ દ્વિજરૂપિણા ।
ભૂત્વા માયામયં ભીમં મકરં ભયદર્શનમ્ ।
ગ્રાહિતસ્તુ તદા વિપ્રસ્તેન દુષ્ટેન મદ્ગુના
દૃષ્ટ્વા ધૃતમથાત્માનં મકરેણ બલીયસા ।
વૃદ્ધમાત્માનમન્યં તાં દર્શયન્ વાક્યમબ્રવીત્
અબ્રહ્મણ્યં ગતં કન્યે ધાવસ્વાનય માં રુષઃ ।
યાવન્નાયાતિ વિકૃતિં તાવન્માં ત્રાતુમર્હસિ
એવમુક્તા તદા કન્યા ચિન્તયામાસ પાર્વતી ।
પિતૃભાવેન શૈલેન્દ્રં ભર્તૃભાવેન શંકરમ્ ।
સ્પૃશામિ તપસા પૂતા કથં વિપ્રં સ્પૃશામ્યહમ્
યદ્યેનં નાપકર્ષામિ મકરેણ જલે ધૃતમ્ ।
તદાનીં બ્રહ્મવધ્યા મે ભવતીતિ ન સંશયઃ
અન્યવ્યતિક્રમે ધર્મમપનેતું ચ શક્યતે ।
બ્રહ્મવધ્યા પુનર્નૈવમેવમુક્તવા ગતા ત્વરમ્
સા ગત્વા ત્વરિતં ભીરુર્ગૃહીત્વા પાણિના દ્વિજમ્ ।
ચકર્ષાન્તર્જલાત્ તાવત્ સ્વયં ભૂતપતિર્હરઃ
યમારાધ્ય તપશ્ચર્ત્તુમારબ્ધં શૈલપુત્રાયા ।
સ એવ ભગવાન્ રુદ્રસ્તસ્યાઃ પાણૌ વિલમ્બત
તં દૃષ્ટ્વા લજ્જિતા દેવી પૂર્વત્યાગમનુસ્મરન્ ।
ન કિંચિદુત્તરં સુભ્રૂર્વદતિ સ્મ સુલજ્જિતા
તૂષ્ણીંભૂતાં તુ તાં દૃષ્ટ્વા ગૌરીં રુદ્રો હસન્નિવ ।
પાણૌ ગૃહીત્વા માં ભદ્રે કથં ત્યક્તુમિહાર્હસિ
મત્પાણિગ્રહણં ભદ્રે વૃથા યદિ કરિષ્યસિ ।
તદાનીં બ્રહ્મણઃ પુત્ર્યામાહારાર્થં બ્રવીમ્યહમ્
ન ભવેત્ પરિહાસોઽયમુક્તા દેવી પરાપરા ।
લજ્જમાના તદા વાક્યં વદતિ સ્મિતપૂર્વકમ્
દેવદેવ ત્રિલોકેશ ત્વદર્થોઽયં સમુદ્યમઃ ।
પ્રાગ્જન્મારાધિતો ભર્ત્તા ભવાન્ દેવો મહેશ્વરઃ
ઇદાનીં મે ભવાન્ દેવઃ પતિર્નાન્યો ભવિષ્યતિ ।
કિન્તુ સ્વામી પિતા મહ્યં શૈલેન્દ્રો મે વ્રજામિ તમ્ ।
અનુજ્ઞાપ્ય વિધાનેન તતઃ પાણિં ગૃહીષ્યસિ
એવમુક્ત્વા તદા દેવી પિતરં પ્રતિ ભામિની ।
કૃતાઞ્જલિપુટા ભૂત્વા હિમવન્તમુવાચ હ
અતોઽન્યજન્મભર્ત્તા મે રુદ્રો દક્ષમખાન્તકઃ ।
ઇદાનીં તપસા સૈવ ધ્યાતોઽભૂદ્ ગતિભાવનઃ
સ ચ વિશ્વપતિર્ભૂત્વા બ્રાહ્મણો મે તપોવનમ્ ।
આગત્ય ભોજનાર્થાય યાચયામાસ શંકરઃ ।
મયા સ્નાતું વ્રજસ્વેતિ ચોદિતો જાહ્નવીં ગતઃ
તત્રાસૌ વૃદ્ધકાયેન દ્વિજરૂપેણ શંકરઃ ।
મકરેણ ધૃતસ્તૂર્ણં અબ્રહહ્મણ્યમુવાચ હ
બ્રહ્મહત્યાભયાત્ તાત મયા પાણૌ ધૃતસ્તતઃ ।
ધૃતમાત્રઃ સ્વકં દેહં દર્શયામાસ શંકરઃ
તતો મામબ્રવીદ્ દેવઃ પાણિગ્રહણમાગતામ્ ।
ભવતી દેવિ મા કિંચિદ્ વિચારય તપોધને
એવમુક્તા ત્વહં તેન શંકરેણ મહાત્મના ।
તદનુજ્ઞાપ્ય દેવેશં ભવન્તં પ્રષ્ટુમાગતા ।
ઇદાનીં યત્ ક્ષમં કાર્યં તચ્છીઘ્રં સંવિધીયતામ્
એવં શ્રુત્વા તદા વાક્યં શૈલરાજો મુદા યુતઃ ।
ઉવાચ દુહિતાં ધન્યાં તસ્મિન્ કાલે વરાનનામ્
પુત્રિ ધન્યોઽસ્મ્યહં લોકે યસ્ય રુદ્રઃ સ્વયં હરઃ ।
જામાતા ભવિતા દેવિ ત્વયાઽપત્યવતામહમ્ ।
સ્થાપિતો મૂર્ધ્નિ દેવાનામપિ પુત્રિ ત્વયા હ્યહમ્
સ્થીયતાં ક્ષણમેકં તુ યાવદાગમનં મમ ।
એવમુક્ત્વા ગતો રાજા શૈલાનાં બ્રહ્મણોઽન્તિકમ્
તત્ર દૃષ્ટ્વા મહાત્માનં સર્વદેવપિતામહમ્ ।
ઉવાચ પ્રણતો ભૂત્વા બ્રહ્માણં શૈલરાટ્ તતઃ
દેવોમા દુહિતા મહ્યં તાં રુદ્રાય દદામ્યહમ્ ।
ત્વયા દેવ અનુજ્ઞાતસ્તત્કરોમિ પ્રશાધિ મામ્
તતો બ્રહ્મા પ્રીતમના યાહિ રુદ્રાય તાં શુભામ્ ।
પ્રયચ્છોવાચ દેવાનાં તદા લોકપિતામહઃ
એવમુક્તઃ શૈલરાજઃ સ્વવેશ્માગમ્ય સત્વરમ્ ।
દેવાનૃષીન્ સિદ્ધસંઘાન્ ચામન્ત્રયત સત્વરમ્
તુમ્બુરું નારદં ચૈવ હાહાહૂહૂં તથૈવ ચ ।
સ ગત્વા કિન્નરાંશ્ચૈવ અસુરાન્ રાક્ષસાનપિ
પર્વતાઃ સરિતઃ શૈલા વૃક્ષા ઓષધયસ્તથા ।
આગતા મૂર્ત્તિમન્તો વૈ પર્વતાઃ સઙ્ગમોપલાઃ ।
હિમવદ્દુહિતુર્દ્રષ્ટું વિવાહં શંકરેણ હ
તત્ર વેદિઃ ક્ષિતિશ્ચાસીત્ કલશાઃ સપ્ત સાગરાઃ ।
સૂર્યો દીપસ્તથા સોમઃ સરિતો વવહુર્જલમ્
એવં વિવાહસામગ્રીં કૃત્વા શૈલવરાધિપઃ ।
પ્રેષયામાસ રુદ્રાય સમીપં મન્દરં ગિરિમ્
સ તદા મન્દરોક્તસ્તુ શંકરો દ્રુતમાયયૌ ।
વિધિના સોમયા પાણિં જગ્રાહ પરમેશ્વરઃ
તત્રોત્સવે પર્વતનારદૌ દ્વૌ
જગુશ્ચ સિદ્ધા નનૃતુર્વનસ્પતીઃ ।
પુષ્પાણ્યનેકાનિ વિચિક્ષિપુઃ શુભાઃ
નનર્તુરુચ્ચૈઃ સુરયોષિતો ભૃશમ્
તસ્મિન્ વિવાહે સલિલપ્રવાહે
ચતુર્મુખો લોકપરઃ સ્વસંસ્થઃ ।
ઉવાચ કન્યાં ભવ પુત્રિ લોકે
નારી પ્રભર્ત્તા તવ ચાન્યપુંસામ્ ।
ઇત્યેવમુક્ત્વા સ ઉમાં સરુદ્રાં
પિતામહઃ સ્વં પુરમાજગામ
જામાતરં પર્વતરાટ્ સુપૂજ્ય
વિસર્જયામાસ વિભું સ સોમમ્ ।
દેવાંશ્ચ દૈત્યાન્ વિવિધાનૃષીંશ્ચ
સંપૂજ્ય સર્વાન્ વિવિધૈસ્તુ વસ્તુભિઃ ।
વિભૂષણૈર્વસ્ત્રવરાન્નદાનૈ -
ર્વિસર્જયામાસ તદાદ્રિમુખ્યાન્
સ વીતશોકો વિરજો વિશુદ્ધઃ
શુભાનનાં દેવવરાય દત્ત્વા ।
ઉમાં મહાત્મા હિમવાનદ્રિરાજઃ
પૈતામહે લોક ઇવાધ્વરે ભાત્
ઇતીરિતેયં તવ રાજસત્તમ
પ્રસૂતિરેષા ન વિદુર્યાં સુરાસુરાઃ ।
સ્વયંભુદક્ષાદિરાજઃ ત્રિજન્મભિ-
ર્ગૌરીવિવાહોઽપિ મયા સુકીર્તિતઃ
શ્રીવરાહ ઉવાચ ।
એવં સા ગૌરિનામ્ના તુ કારણાન્મૂર્ત્તિમાગતા ।
સંબભૂવ યથા પ્રોક્તં પ્રજાપાલાય પૃચ્છતે ।
ઋષિણા મહતા પૂર્વં તપસા ભાવિતાત્મના
ગૌર્યા ઉત્પત્તિરેષા વૈ કથિતા પરમર્ષિણા ।
વિવાહશ્ચ યથા વૃત્તસ્તત્સર્વં કથિતં તવ
એતત્સર્વં તુ ગૌર્યા વૈ સંપન્નં તુ તૃતીયયા ।
તસ્યાં તિથૌ તૃતીયાયાં લવણં વર્જયેન્નરઃ ।
યશ્ચોપોષ્યતિ નારી વા સા સૌભાગ્યં તુ વિન્દતિ
દુર્ભગા યા તુ નારી સ્યાત્ પુરુષશ્ચાતિદુર્ભગઃ ।
એતચ્છ્રુત્વા તૃતીયાયાં લવણં તુ વિવર્જયેત્
સર્વકામાનવાપ્નોતિ સૌભાગ્યં દ્રવ્યસમ્પદમ્ ।
આરોગ્યં ચ સદા લોકે કાન્તિં પુષ્ટિં ચ વિન્દતિ
॥ ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે દ્વાવિંશોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: varāhapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0