વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 130

અથ રાજાન્નભોગે પ્રાયશ્ચિત્તમ્ ॥
સૂત ઉવાચ ॥
એવં દીક્ષાં તતઃ શ્રુત્વા નારાયણમુખાન્મહી ॥
વિશુદ્ધમાનસા દેવી નારાયણમથાબ્રવીત્

ધરણ્યુવાચ ॥
અહો તે દીક્ષામાહાત્મ્યં યસ્ય વૈ વ્યુષ્ટિરુત્તમા ॥
શ્રુત્વાહં તુ મહાભાગ જાતાસ્મિ વિમલા વિભો

અહો દેવસ્ય માહાત્મ્યં લોકનાથસ્ય તત્ત્વતઃ ॥
યેન સા કારિતા દીક્ષા ચાતુર્વર્ણ્યસુખાવહા

એકં મે પરમં ગુહ્યં યદીશ હૃદિ વર્ત્તતે ॥
ભવ ભક્તસુખાર્થાય તત્ત્વં મે વક્તુમર્હસિ

દેવ પૂર્વાપરાધાસ્તે દ્વાત્રિંશદપિ કીર્તિતાઃ ॥
એવં કૃત્વાપરાધાનિ મનુજા હ્યલ્પચેતસઃ

કર્મણા કેન શુદ્ધ્યન્તિ અપરાધસ્ય કારિણઃ ॥
તન્મમાચક્ષ્વ તત્ત્વેન મમ પ્રીત્યા ચ માધવ

તદ્વૈ ભૂમ્યા વચઃ શ્રુત્વા હૃષીકેશો મહામનાઃ ॥
દિવ્યં ધ્યાનં સમાદાય પ્રત્યુવાચ વસુન્ધરામ્

શ્રીવરાહ ઉવાચ ॥
શુદ્ધા ભાગવતા ભૂત્વા મમ કર્મપરાયણાઃ ॥
યે તુ ભુઞ્જન્તિ રાજાન્નં લોભેન ચ ભયેન વા

આપદ્ગતા હિ ભુઞ્જન્તિ રાજાન્નં તુ વસુન્ધરે ॥
દશવર્ષસહસ્રાણિ પચ્યન્તે નરકે નરાઃ

ભગવદ્વચનં શ્રુત્વા કમ્પિતા ચ વસુન્ધરા ॥
દિનાનિ સપ્ત દશ ચ ભયં તીવ્રમજાયત

તતો દીનમના ભૂત્વા સા મહી સંશિતવ્રતા ॥
ઉવાચ મધુરં વાક્યં સર્વલોકસુખાવહમ્

ધરણ્યુવાચ ॥
શૃણુ તત્ત્વેન મે દેવ હૃદયે હિ વ્યવસ્થિતમ્ ॥
કો નુ દોષોઽસ્તિ રાજ્ઞાં હિ તન્મે ત્વં વક્તુમર્હસિ

તતો ભૂમ્યા વચઃ શ્રુત્વા સર્વધર્મવિદાં વરઃ ॥
પ્રાહ નારાયણો વાક્યં ધર્મકામાં વસુન્ધરામ્

શ્રીવરાહ ઉવાચ ॥
શૃણુ સુન્દરિ તત્ત્વેન ગુહ્યમેતદનિન્દિતે ॥
રાજાન્નં તુ ન ભોક્તવ્યં શુભૈભાર્ગવતૈઃ સદા

યદ્યપ્યેષ સમત્વેન રાજા લોકે પ્રવર્ત્તતે ॥
રાજસં તામસં વાપિ કુર્વન્કર્મ સુદારુણમ્

અપિ વા ગર્હિતં તેન રાજાન્નં તુ વસુન્ધરે ॥
ધર્મસન્ધારણાર્થાય ન તુ મે રોચતે ભુવિ

તતો યદ્યત્પ્રવક્ષ્યામિ તચ્છૃણુષ્વ વસુન્ધરે ॥
યથા રાજ્ઞાં તુ ભોજ્યં વૈ શુદ્ધૈર્ભાગવતૈર્નરૈઃ

સ્થાપયિત્વા તુ માં દેવિ વિધિદૃષ્ટેન કર્મણા ॥
ધનધાન્યસમૃદ્ધાનિ દત્ત્વા ભાગવતૈરપિ

સિદ્ધં ભાગવતૈશ્ચાન્નં મમ પ્રાપણશેષકમ્ ॥
ભુઞ્જાનસ્તુ વરારોહે ન સ પાપેન લિપ્યતે

એવં વિષ્ણુવચઃ શ્રુત્વા ધરણી સંશિતવ્રતા ॥
વરાહરૂપિણં દેવં પ્રત્યુવાચ વરાનના

ધરણ્યુવાચ ॥
રાજાન્નં તુ નરો ભુક્ત્વા શુદ્ધો ભાગવતઃ શુચિઃ ॥
કર્મણા કેન શુદ્ધ્યેત તન્મે બ્રૂહિ જનાર્દન

શ્રીવરાહ ઉવાચ ॥
શૃણુ તત્ત્વેન મે દેવિ યન્માં ત્વં ભીરુ ભાષસે ॥
તરન્તિ પુરુષા યેન રાજાન્નસ્યોપભુઞ્જકાઃ

એકં ચાન્દ્રાયણં કૃત્વા તપ્તકૃચ્છ્રં ચ પુષ્કલમ્ ॥
કુર્યાત્સાન્તપનં ચૈકં શીઘ્રં મુચ્યન્તિ કિલ્બિષાત્

ન તસ્ય ચાપરાધોઽસ્તિ વસુધે વૈ વચો મમ ॥
એવમેવ ન ભોક્તવ્યં રાજાન્નં વૈ કદાચન ॥
મમાત્ર પૂજાકામેન યદીચ્છેત્પરમાં ગતિમ્

ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે રાજાન્નપ્રાયશ્ચિત્તં નામ ત્રિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ