સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 7.50-2

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ લિંગં રાહુપ્રતિષ્ઠિતમ્ ॥
શનૈશ્ચરેશ્વરાદ્દેવિ વાયવ્યે સંપ્રતિષ્ઠિતમ્

અજાદેવ્યાશ્ચોત્તરતો ધનુષાં સપ્તકે સ્થિતમ્ ॥
મંગલાયાઃ સમીપસ્થં નાતિદૂરે વ્યવસ્થિતમ્

લિંગં મહાપ્રભાવં તુ સૈંહિકેયપ્રતિષ્ઠિતમ્ ॥
તત્ર વર્ષસહસ્રં તુ વૈપ્રચિત્તિસ્તપોઽકરોત્

સ્વર્ભાનુઃ સ મહાવીર્યો વક્ત્રયોધી મહાસુરાઃ ॥
સમારાધ્ય મહાદેવં દિવ્યેન તપસા પ્રભુમ્

લિંગેઽવતારયામાસ જગદ્દીપં મહેશ્વરમ્ ॥
યશ્ચૈનં પૂજયેદ્ભક્ત્યા નરઃ સમ્યક્ચ પશ્યતિ ॥
તસ્ય પાપં ક્ષયં યાતિ અપિ બ્રહ્મવધોદ્ભવમ્

નાંધો ન બધિરો મૂકો ન રોગી ન ચ નિર્દ્ધનઃ ॥
કદાચિજ્જાયતે મર્ત્યસ્તેન દૃષ્ટેન ભૂતલે

સુખસૌભાગ્યસંપન્નસ્તદા ભવતિ રૂપવાન્ ॥
સર્વકામસમૃદ્ધાત્મા મોદતે દિવિ દેવવત્

ઇતિ તે કથિતં દેવિ માહાત્મ્યં રાહુદૈવતમ્ ॥
શ્રુત્વા તુ મોહનિર્યાતો નરો નિષ્કલ્મષો ભવેત્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે રાહ્વીશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ પંચાશોઽધ્યાયઃ