સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.127

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ ક્ષેમેશ્વરમનુત્તમમ્ ॥
તસ્માદુત્તરકોણસ્થં કપાલેશાગ્નિગોચરે

ધનુષાં પંચદશકે કપાલેશ્વરતઃ સ્થિતમ્ ॥
લિંગં મહાપ્રભાવં હિ સર્વપાતકનાશનમ્

ક્ષેમમૂર્તિઃ પુરા રાજા બભૂવ સ મહાબલઃ ॥
તેન તત્ર તપસ્તપ્તં ચિરકાલં મહાત્મના ॥

તતઃ સંસ્થાપિતં લિંગં ભક્ત્યા ભાવિતચેતસા ॥
તદ્દૃષ્ટ્વા ક્ષેમમાયાતિ કાર્યં ક્ષેમેણ સિદ્ધ્યતિ

સર્વકામસમૃદ્ધાત્મા ભૂયા જ્જન્મનિજન્મનિ ॥
એવં ક્ષેમેશ્વરં લિંગં ખ્યાતં પાતકનાશનમ્

સર્વકામપ્રદં નૃણાં શ્રુતં સૌભાગ્યદાયકમ્ ॥
દર્શનેનાપિ તસ્યાપિ ગોશતસ્ય ફલં સ્મૃતમ્

તસ્માત્ક્ષેત્રફલાકાંક્ષી નિત્યં તલ્લિંગમાશ્રયેત્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે ક્ષેમંકરેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ સપ્તવિંશત્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ