સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 5.15

॥ સનત્કુમાર ઉવાચ ॥ ॥
શૃણુ વ્યાસ મહાતીર્થં નામ્ના શંકરવાપિકા ॥
ક્રીડમાનેન દેવેન નિર્મિતં તીર્થમુત્તમમ્

પ્રક્ષિપ્તં દેવદેવેન કપાલક્ષાલનં જલમ્ ॥
વાપીગતં કૃતં યસ્માદતઃ શંકરવાપિકા

અર્કાષ્ટમ્યાં નરઃ સ્નાત્વા દિશાસુ વિદિશાસુ ચ ॥
પૂર્વાદિક્રમતો યાવદ્વાપીમધ્યે તથૈવ ચ

હવિષ્યાન્નયુતાન્વ્યાસ દદ્યાચ્ચ કરકા ન્નવાન્॥
શાકમૂલાંશ્ચ વિપ્રેભ્યસ્તસ્ય પુણ્યફલં શૃણુ

પરત્ર ચેહ યે લોકાઃ સર્વભાવસમન્વિતાઃ ॥
તત્રતત્ર સમાયાતિ ભુનક્ત્યૈશ્વર્યમુત્તમમ્ ॥

યે નરા કીર્તયિષ્યંતિ માહાત્મ્યમતિભાવિકાઃ ॥
રુદ્રલોકેઽપિ તે પૂજ્યાસ્તેભ્યોઽપિ સતતં નમઃ

॥ સનત્કુમાર ઉવાચ ॥ ॥
તતો વૈ દેવદેવેશઃ પિનાકી વૃષભધ્વજઃ ॥
તુષ્ટાવ પ્રયતો ભૂત્વા દેવદેવં દિવાકરમ્

આજગામ દિવાનાથઃ સંતુષ્ટઃ પ્રાહ શંકરમ્

॥
॥ સૂર્ય ઉવાચ ॥ ॥
વરં વરય ભૂતેશ વરદોઽસ્મિ દદામિ તે ॥
તમાહ વરદશ્ચેત્ત્વં યાચ્યમાનં કુરુષ્વ મે

અંશેન સ્થીયતામત્ર હિતાર્થં સર્વદેહિનામ્ ॥
અવતીર્ણો રવિસ્તત્ર શ્રુત્વા માહેશ્વરં વચઃ

તતો દેવાધિદેવસ્ય શંકરસ્ય મહૌજસઃ ॥
વાક્યેન ભાસ્કરસ્તત્ર યયૌ ખ્યાતિં મહાદ્યુતિઃ

શંકરાદિત્યનામેતિ લોકાનુગ્રહકારકઃ ॥
દેવા દૈત્યાશ્ચ ગંધર્વા વિસ્મિતાઃ સહ કિન્નરૈઃ

અહો ધન્યમિદં સ્થાનં યત્રાસ્તે ત્રિપુરાંતકઃ ॥
ભાસ્કરોઽપિ ચ તત્રસ્થસ્તીર્થમધ્યે ચ વર્તતે

તતસ્તુષ્ટાશ્ચ તે સર્વે બ્રહ્માદ્યાઃ સુરસત્તમાઃ ॥
દેવેશં પૂજયામાસુરાદિત્યં શંકરં તથા

મૂર્તિમંતશ્ચ તે દેવા અવતીર્ય ચ શોભનમ્ ॥
સ્થાપયિત્વાઽબ્રવીદ્વાક્યં યેઽત્ર સ્નાસ્યંતિ માનવાઃ

ન દુઃખં જાયતે તેષાં જરામરણ શોકજમ્ ॥
સર્વયજ્ઞેષુ યત્પુણ્યં સર્વદાનેષુ યત્ફલમ્॥
તસ્માચ્ચૈવાધિકં હ્યત્ર શંકરાદિત્યદર્શનાત્

વ્યાધયો નાધયશ્ચૈવ દારિદ્ર્યં ન કદાચન ॥
ઐશ્વર્યં ચાતુલં તેષાં જાયતે ભુવિ સર્વદા

ન રોગો ન ચ દારિદ્ર્યં વિયોગો ન ચ બન્ધુભિઃ ॥
જાયતે મુનિશાર્દૂલ શંકરાદિત્યદર્શનાત્

ઇત્યેવં દેવદેવેન પુરા વૈ શૂલપાણિના ॥
શંકરાદિત્યનામ્ના ચ સ્થાપિતં પરમં પદમ્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પંચમ આવંત્યખણ્ડેઽવન્તીક્ષેત્રમાહાત્મ્યે શંકરાદિત્યમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ પઞ્ચદશોઽધ્યાયઃ