સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 1.2.15

॥ નંદિકેશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તેજઃસ્તંભં વિનિર્ભિદ્ય સંધ્યાભ્રમિવ ચંદ્રમાઃ ॥
કૈલાસકૂટધવલં વૃષેન્દ્રમધિતસ્થિવાન્

જટાજૂટવતા બાલચંદ્રચૂડેન મૌલિના ॥
કપાલમાલિકાં વૈધીં સ્રજં ચારગ્વધી દધત્

નાગકુંડલિભિઃ ફાલફલકોદ્ભાસિલોચનૈઃ ॥
પંચભિર્વદનૈર્દીપ્તૈઃ ક્ષ્વેડકલ્માષકંધરૈઃ

શૂલં કપાલં ડમરું સારંગં પરશું ધનુઃ ॥
ખટ્વાંગમમલં ખડ્ગં દોર્ભિર્નાગં ચ ધારયન્

શ્વસિતોદ્ધૂલિતાકારો ગજચર્મોત્તરીયવાન્ ॥
સર્વાલંકારસંપન્નઃ સર્વદેવૈરભિષ્ટુતઃ

પરિધાનીકૃતવ્યાઘ્રચર્મા તાભ્યામદર્શિ સઃ ॥
રૂપં દૃષ્ટ્વા સ આનંદં નનર્ત્ત નલિનેક્ષણઃ

ન કિંચિદપિ જાનાનો મુમોહ ચ સરોજભૂઃ

દૃશાભિનંદ્ય માધવં પ્રસન્નયા મહેશ્વરઃ ॥
અથોદતિષ્ઠિપચ્ચ તં સહુંક્રિયશ્ચતુર્મુખમ્

જગાદ ચાધિકારિતામદાદ્યુવાં સમુદ્ધતૌ ॥
ન લજ્જિતવ્યમત્ર વામયં ક્રમોઽધિકારિણામ્

પરીક્ષ્ય વૈભવં મમ પ્રબોધવાનભૂદ્ધરિઃ ॥
અયં ન જાતુપદ્મભૂશ્છલન્મનો દુરાત્મવાન્

અશાસિ પંચવક્ત્રતા યદોપહાસિતો હ્યહમ્ ॥
પુનઃસ્વપુત્રિકારતિર્મયૈષ શિક્ષિતોઽભવત્

તૃતીય એષ મંતુરપ્યહો કથં નુ સહ્યતે ॥
તદસ્ય તુ પ્રતિષ્ઠયા ક્વચિન્ન ભૂયતાં વિધેઃ

અયં ચ કેતકચ્છદો યદાપ કૂટસાક્ષિતામ્ ॥
અતઃ પરં ન જાતુ તન્મમૈતુ મૂર્ધ્નિ સંસ્થિતિમ્

શપ્ત્વૈવમેતૌ ગિરિશઃ પ્રીત્યા વિષ્ણુમભાષત ॥

॥ શ્રીમહેશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
વત્સ મા ભૈઃ પ્રસન્નોઽસ્મિ ભવતે ભક્તિશાલિને ॥
નનુ ત્વમંગાન્મે જાતસ્સાત્ત્વિકોઽસિ વિશેષતઃ ॥
માહેશ્વરાગ્રગણ્યોઽસિ જગત્યાં હિ યથા પુરા

ન તવાતઃ પરં જાતુ ભક્તિહાનિર્ભવેન્મયિ ॥
પ્રતિક્ષણં વર્દ્ધમાના કલ્પતે ચ વિમુક્તયે ॥

ઇત્યનુગ્રહકૃતં ત્રિલોચનં ભક્તિભાજિ નિરહંક્રિયે હરૌ ॥
ભીતિમાનવનતઃ સ્વયં વિધિઃ સ્તોતુમારભત ક્લૃપ્તવંદનઃ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પ્રથમે માહેશ્વરખણ્ડેઽરુણાચલમાહાત્મ્યે ઉત્તરાર્ધે બ્રહ્મકૃતશિવસ્તુત્યુદ્યમવર્ણનંનામ પઞ્ચદશોઽધ્યાયઃ