શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.3.12

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥ ॥
અથ શૈલપતિર્હૃષ્ટઃ સત્પુષ્પફલસંચયમ્ ॥
સમાદાય સ્વતનયાસહિતોઽગાદ્ધરાંતિકમ્

સ ગત્વા ત્રિજગન્નાથં પ્રણમ્ય ધ્યાનતત્પરમ્॥
અર્થયામાસ તનયાં કાલીં તસ્મૈ હૃદાદ્ભુતામ્

ફલપુષ્પાદિકં સર્વં તત્તદગ્રે નિધાય સઃ ॥
અગ્રે કૃત્વા સુતાં શમ્ભુમિદમાહ ચ શૈલરાટ્

હિમગિરિરુવાચ॥
ભગવંસ્તનયા મે ત્વાં સેવિતું ચન્દ્રશેખરમ્ ॥
સમુત્સુકા સમાનીતા ત્વદારાધનકાંક્ષયા

સખીભ્યાં સહ નિત્યં ત્વાં સેવતામેવ શંકરમ્ ॥
અનુજાનીહિ તાં નાથ મયિ તે યદ્યનુગ્રહઃ

બ્રહ્મોવાચ ॥
અથ તાં શંકરોઽપશ્યત્પ્રથમારૂઢયૌવનામ્ ॥
ફુલ્લેન્દીવરપત્રાભા પૂર્ણચન્દ્રનિભાનનામ્

સમસ્તલીલાસંસ્થાનશુભવેષવિજૃમ્ભિકામ્ ॥
કમ્બુગ્રીવાં વિશાલાક્ષીં ચારુકર્ણયુગોજ્જ્વલામ્

મૃણાલાયતપર્ય્યન્તબાહુયુગ્મમનોહરામ્॥
રાજીવકુડ્મલપ્રખ્યૌ ઘનપીનૌદૃઢૌસ્તનૌ

બિભ્રતીં ક્ષીણમધ્યાં ચ ત્રિવલીમધ્યરાજિતામ્ ॥
સ્થલપદ્મપ્રતીકાશપાદયુગ્મવિરાજિતામ્

ધ્યાનપંજરનિર્બદ્ધમુનિમાનસમપ્યલમ્ ॥
દર્શનાદ્ભ્રંશને શક્તાં યોષિદ્ગણશિરોમણિમ્

દૃષ્ટ્વા તાં તાદૃશીં તાત ધ્યાનિનાં ચ મનોહરામ્ ॥
વિગ્રહે તન્ત્રમન્ત્રાણાં વર્દ્ધિનીં કામરૂપિણીમ્

ન્યમીલયદૃશૌ શીઘ્રં દધ્યૌ સ્વં રૂપમુત્તમમ્ ॥
પરતત્ત્વં મહાયોગી ત્રિગુણાત્પરમવ્યયમ્

દૃષ્ટ્વા તદાનીં સકલેશ્વરં વિભું તપોજુષાણં વિનિમીલિતેક્ષણમ્॥
કપર્દિનં ચન્દ્રકલાવિભૂષણં વેદાન્તવેદ્યં પરમાસને સ્થિતમ્

વવન્દ શીર્ષ્ણા ચ પુનર્હિમાચલઃ સ સંશયં પ્રાપદદીનસત્ત્વઃ ॥
ઉવાચ વાક્યં જગદેકબન્ધું ગિરીશ્વરો વાક્યવિદાં વરિષ્ઠઃ

હિમાચલ ઉવાચ ॥
દેવદેવ મહાદેવ કરુણાકર શંકર ॥
પશ્ય માં શરણમ્પ્રાપ્તમુન્મીલ્ય નયને વિભો

શિવ શર્વ મહેશાન જગદાનન્દકૃત્પ્રભો ॥
ત્વાં નતોઽહં મહાદેવ સર્વાપદ્વિનિવર્તકમ્

ન ત્વાં જાનંતિ દેવેશ વેદાશ્શાસ્ત્રાણિ કૃત્સ્નશઃ॥
અતીતો મહિમાધ્વાનં તવ વાઙ્મનસોઃ સદા

અતદ્વ્યાવૃત્તિતસ્ત્વાં વૈ ચકિતં ચકિતં સદા ॥
અભિધત્તે શ્રુતિઃ સર્વા પરેષાં કા કથા મતા

જાનંતિ બહવો ભક્તાસ્ત્વત્કૃપાં પ્રાપ્ય ભક્તિતઃ ॥
શરણાગત ભક્તાનાં ન કુત્રાપિ ભ્રમાદિકમ્

વિજ્ઞપ્તિં શૃણુ મત્પ્રીત્યા સ્વદાસસ્ય મમાધુના॥
તવ દેવાજ્ઞયા તાત દીનત્વાદ્વર્ણયામિ હિ

સભાગ્યોહં મહાદેવ પ્રસાદાત્તવ શંકર ॥
મત્વા સ્વદાસં માં નાથ કૃપાં કુરુ નમોઽસ્તુ તે

પ્રત્યહં ચાગમિષ્યામિ દર્શનાર્થં તવ પ્રભો॥
અનયા સુતયા સ્વામિન્નિદેશં દાતુમર્હસિ

બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય વચસ્તસ્યોન્મીલ્ય નેત્રે મહેશ્વરઃ ॥
ત્યક્તધ્યાનઃ પરામૃશ્ય દેવદેવોઽબ્રવીદ્વચઃ

॥ મહેશ્વર ઉવાચ ॥
આગંતવ્યં ત્વયા નિત્યં દર્શનાર્થં મમાચલ॥
કુમારીં સદને સ્થાપ્ય નાન્યથા મમ દર્શનમ્

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
મહેશવચનં શ્રુત્વા શિવાતાતસ્તથાવિધમ્ ॥
અચલઃ પ્રત્યુવાચેદં ગિરિશં નતકમધરઃ

હિમાચલ ઉવાચ ॥
કસ્માન્મયાનયા સાર્દ્ધં નાગંતવ્યં તદુચ્યતામ્ ॥
સેવને કિમયોગ્યેયં નાહં વેદ્મ્યત્ર કારણમ્

બ્રહ્મોવાચ ॥
તતોઽબ્રવીદ્ગિરિં શંભુઃ પ્રહસન્વૃષભધ્વજઃ ॥
લોકાચારં વિશેષેણ દર્શયન્હિ કુયોગિનામ્

શંભુરુવાચ ॥
ઇયં કુમારી સુશ્રોણી તન્વી ચન્દ્રાનના શુભા ॥
નાનેતવ્યા મત્સમીપે વારયામિ પુનઃ પુનઃ

માયારૂપા સ્મૃતા નારી વિદ્વદ્ભિર્વેદપારગૈઃ ॥
યુવતી તુ વિશેષેણ વિઘ્નકર્ત્રી તપસ્વિનામ્

અહં તપસ્વી યોગી ચ નિર્લિપ્તો માયયા સદા ॥
પ્રયોજનં ન યુક્ત્યા વૈ સ્ત્રિયા કિં મેસ્તિ ભૂધર

એવં પુનર્ન વક્તવ્યં તપસ્વિવરસંશ્રિત ॥
વેદધર્મપ્રવીણસ્ત્વં યતો જ્ઞાનિવરો બુધઃ

ભવત્યચલ તત્સંગાદ્વિષયોત્પત્તિરાશુ વૈ ॥
વિનશ્યતિ ચ વૈરાગ્યં તતો ભ્રશ્યતિ સત્તપઃ

અતસ્તપસ્વિના શૈલ ન કાર્યા સ્ત્રીષુ સંગતિઃ ॥
મહાવિષયમૂલં સા જ્ઞાનવૈરાગ્યનાશિની

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યાદ્યુક્ત્વા બહુતરં મહાયોગી મહેશ્વરઃ ॥ ।
વિરરામ ગિરીશં તં મહાયોગિવરઃ પ્રભુઃ

એતચ્છ્રુત્વા વચનં તસ્ય શંભોર્નિરામયં નિઃસ્પૃહં નિષ્ઠુરં ચ ॥
કાલીતાતશ્ચકિતોઽભૂત્સુરર્ષે તદ્વત્કિંચિદ્વ્યાકુલશ્ચાસ તૂષ્ણીમ્

તપસ્વિનોક્તં વચનં નિશમ્ય તથા ગિરીશં ચકિતં વિચાર્ય્ય ॥
અતઃ પ્રણમ્યૈવ શિવં ભવાની જગાદ વાક્યં વિશદન્તદાનીમ્

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાં તૃતીયે પાર્વતીખણ્ડે શિવહિમાચલસમ્વાદવર્ણનં નામ દ્વાદશોઽધ્યાયઃ