શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.2.7

બ્રહ્મોવાચ ॥
વરં દત્ત્વા મુને તસ્મિન્ શંભાવંતર્હિતે તદા ॥
સંધ્યાપ્યગચ્છત્તત્રૈવ યત્ર મેધાતિથિર્મુનિઃ

તત્ર શંભોઃ પ્રસાદેન ન કેનાપ્યુપલક્ષિતા ॥
સસ્માર વર્ણિનં તં વૈ સ્વોપદેશકરં તપઃ

વસિષ્ઠેન પુરા સા તુ વર્ણીભૂત્વા મહામુને ॥
ઉપદિષ્ટા તપશ્ચર્તું વચનાત્પરમેષ્ઠિનઃ

તમેવ કૃત્વા મનસા તપશ્ચર્યોપદેશકમ્ ॥
પતિત્વેન તદા સંધ્યા બ્રાહ્મણં બ્રહ્મચારિણમ્

સમિદ્ધેગ્નૌ મહાયજ્ઞે મુનિભિર્નોપલક્ષિતા ॥
દૃષ્ટા શંભુપ્રસાદેન સા વિવેશ વિધેઃ સુતા

તસ્યાઃ પુરોડાશમયં શરીરં તત્ક્ષણાત્તતઃ ॥
દગ્ધં પુરોડાશગંધં તસ્તાર યદલક્ષિતમ્

વહ્નિસ્તસ્યાઃ શરીરં તુ દગ્ધ્વા સૂર્યસ્ય મંડલમ્ ॥
શુદ્ધં પ્રવેશયામાસ શંભોરેવાજ્ઞયા પુનઃ

સૂર્યો ત્ર્યર્થં વિભજ્યાથ તચ્છરીરં તદા રથે ॥
સ્વકેશં સ્થાપયામાસ પ્રીતયે પિતૃદેવયોઃ

તદૂર્દ્ધ્વભાગસ્તસ્યાસ્તુ શરીરસ્ય મુનીશ્વર॥
પ્રાતસ્સંધ્યાભવત્સા તુ અહોરાત્રાદિમધ્યગા।૯।
તચ્છેષભાગસ્તસ્યાસ્તુ અહોરાત્રાંતમધ્યગા ॥
સા સાયમભવત્સંધ્યા પિતૃપ્રીતિપ્રદા સદા ॥2.2.7.૧ ૦॥
સૂર્યોદયાત્તુ પ્રથમં યદા સ્યાદરુણોદયઃ ॥
પ્રાતસ્સંધ્યા તદોદેતિ દેવાનાં પ્રીતિકારિણી

અસ્તં ગતે તતઃ સૂર્ય્યે શોણપદ્મનિભે સદા ॥
ઉદેતિ સાયં સંધ્યાપિ પિતૄણાં મોદકારિણી

તસ્યાઃ પ્રાણાસ્તુ મનસા શંભુનાથ દયાલુના ॥
દિવ્યેન તુ શરીરેણ ચક્રિરે હિ શરીરિણઃ

મુનેર્યજ્ઞાવસાને તુ સંપ્રાપ્તે મુનિના તુ સા ॥
પ્રાપ્તા પુત્રી વહ્નિમધ્યે તપ્તકાંચનસુપ્રભા

તાં જગ્રાહ તદા પુત્રીં મુનુરામોદસંયુતઃ ॥
યજ્ઞાર્થં તાન્તુ સંસ્નાપ્ય નિજક્રોડે દધૌ મુને

અરુંધતી તુ તસ્યાસ્તુ નામ ચક્રે મહામુનિઃ ॥
શિષ્યૈઃ પરિવૃતસ્તત્ર મહામોદમવાપ હ

વિરુણદ્ધિ યતો ધર્મં સા કસ્માદપિ કારણાત્ ॥
અતસ્ત્રિલોકે વિદિતં નામ સંપ્રાપ તત્સ્વયમ્

યજ્ઞં સમાપ્ય સ મુનિઃ કૃતકૃત્યભાવમાસાદ્ય સંપદયુતસ્તનયા પ્રલંભાત્ ॥
તસ્મિન્નિજાશ્રમપદે સહ શિષ્યવર્ગૈસ્તામેવ સતતમસૌ દયિતે સુરર્ષે

અથ સા વવૃધે દેવી તસ્મિન્મુનિવરાશ્રમે ॥
ચન્દ્રભાગાનદીતીરે તાપસારણ્યસંજ્ઞકે

સંપ્રાપ્તે પઞ્ચમે વર્ષે ચન્દ્રભાગાં તદા ગુણૈઃ ॥
તાપસારણ્યમપિ સા પવિત્રમકરોત્સતી

વિવાહં કારયામાસુસ્તસ્યા બ્રહ્મસુતેન વૈ ॥
વસિષ્ઠેન હ્યરુંધત્યા બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશ્વરાઃ

તદ્વિવાહે મહોત્સાહો વભૂવ સુખવર્દ્ધનઃ॥
સર્વે સુરાશ્ચ મુનયસ્સુખમાપુઃ પરં મુનો।૨૨॥
બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશાનાં કરનિસ્સૃતતોયતઃ ॥
સપ્તનદ્યસ્સમુત્પન્નાશ્શિપ્રાદ્યાસ્સુપવિત્રકાઃ

અરુંધતી મહાસાધ્વી સાધ્વીનાં પ્રવરોત્તમા ॥
વસિષ્ઠં પ્રાપ્ય સંરેજે મેધાતિથિસુતા મુને

યસ્યાઃ પુત્રાસ્સમુત્પન્નાઃ શ્રેષ્ઠાશ્શક્ત્યાદયશ્શુભાઃ ॥
વસિષ્ઠં પ્રાપ્ય તં કાંતં સંરેજે મુનિસત્તમાઃ

એવં સંધ્યાચરિત્રં તે કથિતં મુનિસત્તમ ॥
પવિત્રં પાવનં દિવ્યં સર્વકામફલપ્રદમ્

ય ઇદં શૃણુયાન્નારી પુરુષો વા શુભવ્રતઃ ॥
સર્વાન્કામાનવાપ્નોતિ નાત્ર કાર્યા વિચારણા

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાં દ્વિ- સતીખંડે સપ્તમોઽધ્યાયઃ