શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.2.21

॥ નારદ ઉવાચ ॥
સમીચીનં વચસ્તાત સર્વજ્ઞસ્ય તવાઽનઘ ॥
મહાદ્ભુતં શ્રુતં નો વૈ ચરિતં શિવયોશ્શુભમ્

વિવાહશ્ચ શ્રુતસ્સમ્યક્ સર્વમોહાપહારકઃ ॥
પરમજ્ઞાનસંપન્નો મંગલાલય ઉત્તમઃ

ભૂય એવ વિવિત્સા મે ચરિતં શિવયોશ્શુભમ્ ॥
તદ્વર્ણય મહાપ્રાજ્ઞ કૃપાં કૃત્વાઽતુલામરમ્

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
સમ્યક્કારુણિકસ્યૈવ મુને તે વિચિકિત્સિતમ્ ॥
યદહં નોદિતસ્સૌમ્ય શિવલીલાનુવર્ણને

વિવાહ્ય દક્ષજાં દેવીં સતીં ત્રૈલોક્યમાતરમ્ ॥
ગત્વા સ્વધામ સુપ્રીત્યા યદકાર્ષીન્નિબોધ મે

તતો હરસ્સ સ્વગણસ્સ્વસ્થાનં પ્રાપ્ય મોદનમ ॥
દેવર્ષે તત્ર વૃષભાદવાતરદતિપ્રિયાત્

યથાયોગ્યં નિજસ્થાનં પ્રવિશ્ય સ સતીસખઃ ॥
મુમુદેઽતીવ દેવર્ષે ભવાચારકરશ્શિવઃ

તતો વિરૂપાક્ષ ઇમાં પ્રાપ્ય દાક્ષાયણીં ગણાન્ ॥
સ્વીયાનિર્યાપયામાસ નદ્યાદીન્ ગિરિકંદરાત્

ઉવાચ ચૈતાસ્તાન્ સર્વાન્નંદ્યાદીનતિસૂનૃતમ્ ॥
લૌકિકીં રીતિમાશ્રિત્ય કરુણાસાગરઃ પ્રભુઃ

મહેશ ઉવાચ ॥
યદાહં ચ સ્મરામ્યત્ર સ્મરણાદરમાનસાઃ ॥
સમાગમિષ્યથ તદા મત્પાર્શ્વં મે ગણા દ્રુતમ્

ઇત્યુક્તે વામદેવેન નદ્યાદ્યાસ્સ્વગણાશ્ચ તે ॥
મહાવેગા મહાવીરા નાનાસ્થાનેષુ સંયયુઃ

ઈશ્વરોપિ તયા સાર્દ્ધં તેષુ યાતેષુ વિભ્રમી ॥
દાક્ષાયણ્યા સમં રેમે રહસ્યે મુદિતો ભૃશમ્

કદાચિદ્વન્ય પુષ્પાણિ સમાહૃત્ય મનોહરામ્ ॥
માલાં વિધાય સત્યાસ્તુ હારસ્થાને સ યોજયત્

કદાચિદ્દર્પણે ચૈવ વીક્ષતીમાત્મનસ્સતીમ્ ॥
અનુગમ્ય હરો વક્ત્રમ્ સ્વીયમપ્યવલોકયત

કદાચિત્કુંડલં તસ્યા ઉલ્લાસ્યોલ્લાસ્ય સંગતઃ॥
બધ્નાતિ મોચયત્યેવ સા સ્વયં માર્જયત્યપિ

સરાગૌ ચરણાવસ્યાઃ પાવકેનોજ્જ્વલેન ચ ॥
નિસર્ગરક્તૌ કુરુતે પૂર્ણરાગૌ વૃષધ્વજઃ

ઉચ્ચૈરપિ યદાખ્યેયમન્યેષાં પુરતો બહુ ॥
તત કર્ણે કથયત્ત્યસ્યાહરો દ્રષ્ટું તદાનનમ્

ન દૂરમપિ ગન્તાસૌ સમાગત્ય પ્રયત્નતઃ॥
અનુબધ્નાતિ નામાક્ષી પૃષ્ઠદેશેન્યમાનસામ્

અંતર્હિતસ્તુ તત્રૈવ માયયા વૃષભધ્વજઃ ॥
તામાલિલિંગ ભીત્યા સ્વં ચકિતા વ્યાકુલાઽભવત્

સૌવર્ણપદ્મકલિકાતુલ્યે તસ્યા કુચદ્વયે ॥
ચકાર ભ્રમરાકારં મૃગનાભિવિશેષકમ્

હારમસ્યાઃ કુચયુગાદ્વિયોજ્ય સહસા હરઃ ॥
ન્યયોજયચ્ચ તત્રૈવ સ્વકરસ્પર્શનં મુહુઃ

અંગદાન્વલયાનૂર્માન્વિશ્લેષ્ય ચ પુનઃ પુનઃ॥
તત્સ્થાનાત્પુનરેવાસૌ તત્સ્થાને પ્રત્યયોજયત્

કાલિકેતિ સમાયાતિ સવર્ણા તે સખી ત્વિમામ્ ॥
યાસ્યત્વસ્યાસ્તથેક્ષંત્યાઃ પ્રોત્તુંગૌ સાહસં કુચૌ

કદાચિન્મદનોન્માદચેતનઃ પ્રમથાધિપઃ ॥
ચકાર નર્મ શર્માણિ તથાકૃત્પ્રિયયા મુદા

આહૃત્ય પદ્મપુષ્પાણિ રમ્યપુષ્પાણિ શંકરઃ ॥
સર્વાંગેષુ કરોતિ સ્મ પુષ્પાભરણમાદરાત્

ગિરિકુંજેષુ રમ્યેષુ સત્યા સહ મહેશ્વરઃ ॥
વિજહાર સમસ્તેષુ પ્રિયયા ભક્તવત્સલઃ

તયા વિના સ્મ નો યાતિ નાસ્થિતો ન સ્મ ચેષ્ટતે ॥
તયા વિના ક્ષમમપિ શર્મ લેભે ન શંકરઃ

વિહૃત્ય સુચિરં કાલં કૈલાસગિરિકુંજરે ॥
અગમદ્ધિમવત્પ્રસ્થં સસ્માર સ્વેચ્છયા સ્મરન્

તસ્મિન્પ્રવિષ્ટે કામે તુ વસંતશ્શંકરાંતિકે ॥
વિતસ્તાર નિજં ભાવં હાર્દં વિજ્ઞાય યત્પ્રભો

સર્વે ચ પુષ્પિતા વૃક્ષા લતાશ્ચાન્યાશ્ચ પુષ્પિતાઃ।
અંભાંસિ ફુલ્લપદ્માનિ પદ્માસ્સભ્રમરાસ્તથા

પ્રવિષ્ટે તત્ર સદૃતૌ વવૌ સ મલયો મરુત્ ॥
સુગંધિગંધપુષ્પેણ મોદકશ્ચ સુગંધિયુક્

સંધ્યાર્દ્રચન્દ્રસંકાશાઃ પલાશાશ્ચ વિરેજિરે ॥
કામાસ્ત્રવત્સુમનસઃ પ્રમોદાત્પાદપાધરઃ

બભુઃ પંકજપુષ્પાણિ સરસ્સુ સંકલાઞ્જનાન્ ॥
સંમોહયિતુમુદ્યુક્તા સુમુખી વાયુદેવતા

નાગકેશરવૃક્ષાશ્ચ સ્વર્ણવર્ણૈઃ પ્રસૂનકૈઃ ॥
બભુર્મદનકેત્વાભા મનોજ્ઞાશ્શંકરાંતિકે

લવંગવલ્લીસુરભિગંધેનોદ્વાસ્ય મારુતમ્ ॥
મોહયામાસ ચેતાંસિ ભૃશં કામિજને પુરા

ચારુ પાવકચર્ચિત્સુ સુસ્વરાશ્ચૂતશાલિનઃ ॥
બભુર્મદનબાણૌઘપર્યંકમદનાવૃતાઃ

અંભાંસિ મલહીનાનિ રેજુઃ ફુલ્લકુશાશયાઃ ॥
મુનીનામિવ ચેતાંસિ પ્રવ્યક્તજ્યોતિરુદ્ગમમ્

તુષારાસ્સૂર્યરશ્મીનાં સંગમાદગમન્ બહિઃ ॥
પ્રમત્વાનીક્ષ્યતેક્ષાશ્ચ સલિલીહૃદયાસ્તદા

પ્રસન્નાસ્સહ ચન્દ્રેણ નનિષારાસ્તદાઽભવન્ ॥
વિભાવર્યઃ પ્રિયેણૈવં કામિન્યસ્તુ મનોહરાઃ

તસ્મિન્કાલે મહાદેવસ્સહ સત્યા ધરોત્તમે ॥
રેમે સ સુચિરં છન્દં નિકુંજેષુ નદીષુ ચ

તથા તેન સમં રેજે તદા દાક્ષાયિણિ મુને ॥
યથા હરઃ ક્ષણમપિ શાંતિમાપ તયા વિના

સંભોગવિષયે દેવી સતી તસ્ય મનઃ પ્રિયા ॥
વિશતીવ હરસ્યાંગે પાયયન્નિવ તદ્રસમ્

તસ્યા કુસુમમાલાભિર્ભૂષયન્સકલાં તનુમ્ ॥
સ્વહસ્તરચિતાભિસ્તુ નવશર્માકરોચ્ચ સઃ

આલાપૈર્વીક્ષિતૈર્હાસ્યૈસ્તથા સંભાષણૈર્હરઃ ॥
તસ્યાદિદેશ ગિરિજાં સપતીવાત્મસંવિદમ્

તદ્વક્ત્રચંદ્ર પીયૂષપાનસ્થિરતનુર્હરઃ ॥
નાનાવૈશેષિકીં તન્વીમવસ્થાં સ કદાચન

તદ્વક્ત્રામ્બુજવાસેન તત્સૌન્દર્ય્યૈશ્ચ નર્મભિઃ ॥
ગુણૈરિવ મહાદંતી બદ્ધો નાન્યવિચેષ્ટિતઃ

ઇતિ હિમગિરિકુંજપ્રસ્થભાગે દરીષુ પ્રતિદિનમભિરેમે દક્ષપુત્ર્યા મહેશઃ ॥
ક્રતુભુજપરિમાણૈઃ ક્રીડતસ્તસ્ય જાતા દશ દશ ચ સુરર્ષે વત્સરાઃ પંચ ચાન્યે

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિ તાયાં દ્વિતીયે સતીખંડે સતીશિવક્રીડાવર્ણનં નામૈકવિંશોધ્યાયઃ