ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.085

ઇન્દ્રાય સોમ સુષુતઃ પરિ સ્રવાપામીવા ભવતુ રક્ષસા સહ ।
મા તે રસસ્ય મત્સત દ્વયાવિનો દ્રવિણસ્વન્ત ઇહ સન્ત્વ્ ઇન્દવઃ ॥

અસ્માન્ સમર્યે પવમાન ચોદય દક્ષો દેવાનામ્ અસિ હિ પ્રિયો મદઃ ।
જહિ શત્રૂઁર્ અભ્ય્ આ ભન્દનાયતઃ પિબેન્દ્ર સોમમ્ અવ નો મૃધો જહિ ॥

અદબ્ધ ઇન્દો પવસે મદિન્તમ આત્મેન્દ્રસ્ય ભવસિ ધાસિર્ ઉત્તમઃ ।
અભિ સ્વરન્તિ બહવો મનીષિણો રાજાનમ્ અસ્ય ભુવનસ્ય નિંસતે ॥

સહસ્રણીથઃ શતધારો અદ્ભુત ઇન્દ્રાયેન્દુઃ પવતે કામ્યમ્ મધુ ।
જયન્ ક્ષેત્રમ્ અભ્ય્ અર્ષા જયન્ન્ અપ ઉરું નો ગાતું કૃણુ સોમ મીઢ્વઃ ॥

કનિક્રદત્ કલશે ગોભિર્ અજ્યસે વ્ય્ અ1વ્યયં સમયા વારમ્ અર્ષસિ ।
મર્મૃજ્યમાનો અત્યો ન સાનસિર્ ઇન્દ્રસ્ય સોમ જઠરે સમ્ અક્ષરઃ ॥

સ્વાદુઃ પવસ્વ દિવ્યાય જન્મને સ્વાદુર્ ઇન્દ્રાય સુહવીતુનામ્ને ।
સ્વાદુર્ મિત્રાય વરુણાય વાયવે બૃહસ્પતયે મધુમાઁ અદાભ્યઃ ॥

અત્યમ્ મૃજન્તિ કલશે દશ ક્ષિપઃ પ્ર વિપ્રાણામ્ મતયો વાચ ઈરતે ।
પવમાના અભ્ય્ અર્ષન્તિ સુષ્ટુતિમ્ એન્દ્રં વિશન્તિ મદિરાસ ઇન્દવઃ ॥

પવમાનો અભ્ય્ અર્ષા સુવીર્યમ્ ઉર્વીં ગવ્યૂતિમ્ મહિ શર્મ સપ્રથઃ ।
માકિર્ નો અસ્ય પરિષૂતિર્ ઈશતેન્દો જયેમ ત્વયા ધનં-ધનમ્ ॥

અધિ દ્યામ્ અસ્થાદ્ વૃષભો વિચક્ષણો ઽરૂરુચદ્ વિ દિવો રોચના કવિઃ ।
રાજા પવિત્રમ્ અત્ય્ એતિ રોરુવદ્ દિવઃ પીયૂષં દુહતે નૃચક્ષસઃ ॥

દિવો નાકે મધુજિહ્વા અસશ્ચતો વેના દુહન્ત્ય્ ઉક્ષણં ગિરિષ્ઠામ્ ।
અપ્સુ દ્રપ્સં વાવૃધાનં સમુદ્ર આ સિન્ધોર્ ઊર્મા મધુમન્તમ્ પવિત્ર આ ॥

નાકે સુપર્ણમ્ ઉપપપ્તિવાંસં ગિરો વેનાનામ્ અકૃપન્ત પૂર્વીઃ ।
શિશું રિહન્તિ મતયઃ પનિપ્નતં હિરણ્યયં શકુનં ક્ષામણિ સ્થામ્ ॥

ઊર્ધ્વો ગન્ધર્વો અધિ નાકે અસ્થાદ્ વિશ્વા રૂપા પ્રતિચક્ષાણો અસ્ય ।
ભાનુઃ શુક્રેણ શોચિષા વ્ય્ અદ્યૌત્ પ્રારૂરુચદ્ રોદસી માતરા શુચિઃ ॥