ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.084

પવસ્વ દેવમાદનો વિચર્ષણિર્ અપ્સા ઇન્દ્રાય વરુણાય વાયવે ।
કૃધી નો અદ્ય વરિવઃ સ્વસ્તિમદ્ ઉરુક્ષિતૌ ગૃણીહિ દૈવ્યં જનમ્ ॥

આ યસ્ તસ્થૌ ભુવનાન્ય્ અમર્ત્યો વિશ્વાનિ સોમઃ પરિ તાન્ય્ અર્ષતિ ।
કૃણ્વન્ સંચૃતં વિચૃતમ્ અભિષ્ટય ઇન્દુઃ સિષક્ત્ય્ ઉષસં ન સૂર્યઃ ॥

આ યો ગોભિઃ સૃજ્યત ઓષધીષ્વ્ આ દેવાનાં સુમ્ન ઇષયન્ન્ ઉપાવસુઃ ।
આ વિદ્યુતા પવતે ધારયા સુત ઇન્દ્રં સોમો માદયન્ દૈવ્યં જનમ્ ॥

એષ સ્ય સોમઃ પવતે સહસ્રજિદ્ ધિન્વાનો વાચમ્ ઇષિરામ્ ઉષર્બુધમ્ ।
ઇન્દુઃ સમુદ્રમ્ ઉદ્ ઇયર્તિ વાયુભિર્ એન્દ્રસ્ય હાર્દિ કલશેષુ સીદતિ ॥

અભિ ત્યં ગાવઃ પયસા પયોવૃધં સોમં શ્રીણન્તિ મતિભિઃ સ્વર્વિદમ્ ।
ધનંજયઃ પવતે કૃત્વ્યો રસો વિપ્રઃ કવિઃ કાવ્યેના સ્વર્ચનાઃ ॥