ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.065

યદ્ ઇન્દ્ર પ્રાગ્ અપાગ્ ઉદઙ્ ન્યગ્ વા હૂયસે નૃભિઃ ।
આ યાહિ તૂયમ્ આશુભિઃ ॥

યદ્ વા પ્રસ્રવણે દિવો માદયાસે સ્વર્ણરે ।
યદ્ વા સમુદ્રે અન્ધસઃ ॥

આ ત્વા ગીર્ભિર્ મહામ્ ઉરું હુવે ગામ્ ઇવ ભોજસે ।
ઇન્દ્ર સોમસ્ય પીતયે ॥

આ ત ઇન્દ્ર મહિમાનં હરયો દેવ તે મહઃ ।
રથે વહન્તુ બિભ્રતઃ ॥

ઇન્દ્ર ગૃણીષ ઉ સ્તુષે મહાઁ ઉગ્ર ઈશાનકૃત્ ।
એહિ નઃ સુતમ્ પિબ ॥

સુતાવન્તસ્ ત્વા વયમ્ પ્રયસ્વન્તો હવામહે ।
ઇદં નો બર્હિર્ આસદે ॥

યચ્ ચિદ્ ધિ શશ્વતામ્ અસીન્દ્ર સાધારણસ્ ત્વમ્ ।
તં ત્વા વયં હવામહે ॥

ઇદં તે સોમ્યમ્ મધ્વ્ અધુક્ષન્ન્ અદ્રિભિર્ નરઃ ।
જુષાણ ઇન્દ્ર તત્ પિબ ॥

વિશ્વાઁ અર્યો વિપશ્ચિતો ઽતિ ખ્યસ્ તૂયમ્ આ ગહિ ।
અસ્મે ધેહિ શ્રવો બૃહત્ ॥

દાતા મે પૃષતીનાં રાજા હિરણ્યવીનામ્ ।
મા દેવા મઘવા રિષત્ ॥

સહસ્રે પૃષતીનામ્ અધિ શ્ચન્દ્રમ્ બૃહત્ પૃથુ ।
શુક્રં હિરણ્યમ્ આ દદે ॥

નપાતો દુર્ગહસ્ય મે સહસ્રેણ સુરાધસઃ ।
શ્રવો દેવેષ્વ્ અક્રત ॥