ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.064

ઉત્ ત્વા મન્દન્તુ સ્તોમાઃ કૃણુષ્વ રાધો અદ્રિવઃ ।
અવ બ્રહ્મદ્વિષો જહિ ॥

પદા પણીઁર્ અરાધસો નિ બાધસ્વ મહાઁ અસિ ।
નહિ ત્વા કશ્ ચન પ્રતિ ॥

ત્વમ્ ઈશિષે સુતાનામ્ ઇન્દ્ર ત્વમ્ અસુતાનામ્ ।
ત્વં રાજા જનાનામ્ ॥

એહિ પ્રેહિ ક્ષયો દિવ્ય્ આ3ઘોષઞ્ ચર્ષણીનામ્ ।
ઓભે પૃણાસિ રોદસી ॥

ત્યં ચિત્ પર્વતં ગિરિં શતવન્તં સહસ્રિણમ્ ।
વિ સ્તોતૃભ્યો રુરોજિથ ॥

વયમ્ ઉ ત્વા દિવા સુતે વયં નક્તં હવામહે ।
અસ્માકં કામમ્ આ પૃણ ॥

ક્વ1 સ્ય વૃષભો યુવા તુવિગ્રીવો અનાનતઃ ।
બ્રહ્મા કસ્ તં સપર્યતિ ॥

કસ્ય સ્વિત્ સવનં વૃષા જુજુષ્વાઁ અવ ગચ્છતિ ।
ઇન્દ્રં ક ઉ સ્વિદ્ આ ચકે ॥

કં તે દાના અસક્ષત વૃત્રહન્ કં સુવીર્યા ।
ઉક્થે ક ઉ સ્વિદ્ અન્તમઃ ॥

અયં તે માનુષે જને સોમઃ પૂરુષુ સૂયતે ।
તસ્યેહિ પ્ર દ્રવા પિબ ॥

અયં તે શર્યણાવતિ સુષોમાયામ્ અધિ પ્રિયઃ ।
આર્જીકીયે મદિન્તમઃ ॥

તમ્ અદ્ય રાધસે મહે ચારુમ્ મદાય ઘૃષ્વયે ।
એહીમ્ ઇન્દ્ર દ્રવા પિબ ॥