ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.051

યથા મનૌ સાંવરણૌ સોમમ્ ઇન્દ્રાપિબઃ સુતમ્ ।
નીપાતિથૌ મઘવન્ મેધ્યાતિથૌ પુષ્ટિગૌ શ્રુષ્ટિગૌ સચા ॥

પાર્ષદ્વાણઃ પ્રસ્કણ્વં સમ્ અસાદયચ્ છયાનં જિવ્રિમ્ ઉદ્ધિતમ્ ।
સહસ્રાણ્ય્ અસિષાસદ્ ગવામ્ ઋષિસ્ ત્વોતો દસ્યવે વૃકઃ ॥

ય ઉક્થેભિર્ ન વિન્ધતે ચિકિદ્ ય ઋષિચોદનઃ ।
ઇન્દ્રં તમ્ અચ્છા વદ નવ્યસ્યા મત્ય્ અરિષ્યન્તં ન ભોજસે ॥

યસ્મા અર્કં સપ્તશીર્ષાણમ્ આનૃચુસ્ ત્રિધાતુમ્ ઉત્તમે પદે ।
સ ત્વ્ ઇ1મા વિશ્વા ભુવનાનિ ચિક્રદદ્ આદ્ ઇજ્ જનિષ્ટ પૌંસ્યમ્ ॥

યો નો દાતા વસૂનામ્ ઇન્દ્રં તં હૂમહે વયમ્ ।
વિદ્મા હ્ય્ અસ્ય સુમતિં નવીયસીં ગમેમ ગોમતિ વ્રજે ॥

યસ્મૈ ત્વં વસો દાનાય શિક્ષસિ સ રાયસ્ પોષમ્ અશ્નુતે ।
તં ત્વા વયમ્ મઘવન્ન્ ઇન્દ્ર ગિર્વણઃ સુતાવન્તો હવામહે ॥

કદા ચન સ્તરીર્ અસિ નેન્દ્ર સશ્ચસિ દાશુષે ।
ઉપોપેન્ નુ મઘવન્ ભૂય ઇન્ નુ તે દાનં દેવસ્ય પૃચ્યતે ॥

પ્ર યો નનક્ષે અભ્ય્ ઓજસા ક્રિવિં વધૈઃ શુષ્ણં નિઘોષયન્ ।
યદેદ્ અસ્તમ્ભીત્ પ્રથયન્ન્ અમૂં દિવમ્ આદ્ ઇજ્ જનિષ્ટ પાર્થિવઃ ॥

યસ્યાયં વિશ્વ આર્યો દાસઃ શેવધિપા અરિઃ ।
તિરશ્ ચિદ્ અર્યે રુશમે પરીરવિ તુભ્યેત્ સો અજ્યતે રયિઃ ॥

તુરણ્યવો મધુમન્તં ઘૃતશ્ચુતં વિપ્રાસો અર્કમ્ આનૃચુઃ ।
અસ્મે રયિઃ પપ્રથે વૃષ્ણ્યં શવો ઽસ્મે સુવાનાસ ઇન્દવઃ ॥