ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.050

પ્ર સુ શ્રુતં સુરાધસમ્ અર્ચા શક્રમ્ અભિષ્ટયે ।
યઃ સુન્વતે સ્તુવતે કામ્યં વસુ સહસ્રેણેવ મંહતે ॥

શતાનીકા હેતયો અસ્ય દુષ્ટરા ઇન્દ્રસ્ય સમિષો મહીઃ ।
ગિરિર્ ન ભુજ્મા મઘવત્સુ પિન્વતે યદ્ ઈં સુતા અમન્દિષુઃ ॥

યદ્ ઈં સુતાસ ઇન્દવો ઽભિ પ્રિયમ્ અમન્દિષુઃ ।
આપો ન ધાયિ સવનમ્ મ આ વસો દુઘા ઇવોપ દાશુષે ॥

અનેહસં વો હવમાનમ્ ઊતયે મધ્વઃ ક્ષરન્તિ ધીતયઃ ।
આ ત્વા વસો હવમાનાસ ઇન્દવ ઉપ સ્તોત્રેષુ દધિરે ॥

આ નઃ સોમે સ્વધ્વર ઇયાનો અત્યો ન તોશતે ।
યં તે સ્વદાવન્ સ્વદન્તિ ગૂર્તયઃ પૌરે છન્દયસે હવમ્ ॥

પ્ર વીરમ્ ઉગ્રં વિવિચિં ધનસ્પૃતં વિભૂતિં રાધસો મહઃ ।
ઉદ્રીવ વજ્રિન્ન્ અવતો વસુત્વના સદા પીપેથ દાશુષે ॥

યદ્ ધ નૂનમ્ પરાવતિ યદ્ વા પૃથિવ્યાં દિવિ ।
યુજાન ઇન્દ્ર હરિભિર્ મહેમત ઋષ્વ ઋષ્વેભિર્ આ ગહિ ॥

રથિરાસો હરયો યે તે અસ્રિધ ઓજો વાતસ્ય પિપ્રતિ ।
યેભિર્ નિ દસ્યુમ્ મનુષો નિઘોષયો યેભિઃ સ્વઃ પરીયસે ॥

એતાવતસ્ તે વસો વિદ્યામ શૂર નવ્યસઃ ।
યથા પ્રાવ એતશં કૃત્વ્યે ધને યથા વશં દશવ્રજે ॥

યથા કણ્વે મઘવન્ મેધે અધ્વરે દીર્ઘનીથે દમૂનસિ ।
યથા ગોશર્યે અસિષાસો અદ્રિવો મયિ ગોત્રં હરિશ્રિયમ્ ॥