ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.022

ઓ ત્યમ્ અહ્વ આ રથમ્ અદ્યા દંસિષ્ઠમ્ ઊતયે ।
યમ્ અશ્વિના સુહવા રુદ્રવર્તની આ સૂર્યાયૈ તસ્થથુઃ ॥

પૂર્વાયુષં સુહવમ્ પુરુસ્પૃહમ્ ભુજ્યું વાજેષુ પૂર્વ્યમ્ ।
સચનાવન્તં સુમતિભિઃ સોભરે વિદ્વેષસમ્ અનેહસમ્ ॥

ઇહ ત્યા પુરુભૂતમા દેવા નમોભિર્ અશ્વિના ।
અર્વાચીના સ્વ્ અવસે કરામહે ગન્તારા દાશુષો ગૃહમ્ ॥

યુવો રથસ્ય પરિ ચક્રમ્ ઈયત ઈર્માન્યદ્ વામ્ ઇષણ્યતિ ।
અસ્માઁ અચ્છા સુમતિર્ વાં શુભસ્ પતી આ ધેનુર્ ઇવ ધાવતુ ॥

રથો યો વાં ત્રિવન્ધુરો હિરણ્યાભીશુર્ અશ્વિના ।
પરિ દ્યાવાપૃથિવી ભૂષતિ શ્રુતસ્ તેન નાસત્યા ગતમ્ ॥

દશસ્યન્તા મનવે પૂર્વ્યં દિવિ યવં વૃકેણ કર્ષથઃ ।
તા વામ્ અદ્ય સુમતિભિઃ શુભસ્ પતી અશ્વિના પ્ર સ્તુવીમહિ ॥

ઉપ નો વાજિનીવસૂ યાતમ્ ઋતસ્ય પથિભિઃ ।
યેભિસ્ તૃક્ષિં વૃષણા ત્રાસદસ્યવમ્ મહે ક્ષત્રાય જિન્વથઃ ॥

અયં વામ્ અદ્રિભિઃ સુતઃ સોમો નરા વૃષણ્વસૂ ।
આ યાતં સોમપીતયે પિબતં દાશુષો ગૃહે ॥

આ હિ રુહતમ્ અશ્વિના રથે કોશે હિરણ્યયે વૃષણ્વસૂ ।
યુઞ્જાથામ્ પીવરીર્ ઇષઃ ॥

યાભિઃ પક્થમ્ અવથો યાભિર્ અધ્રિગું યાભિર્ બભ્રું વિજોષસમ્ ।
તાભિર્ નો મક્ષૂ તૂયમ્ અશ્વિના ગતમ્ ભિષજ્યતં યદ્ આતુરમ્ ॥

યદ્ અધ્રિગાવો અધ્રિગૂ ઇદા ચિદ્ અહ્નો અશ્વિના હવામહે ।
વયં ગીર્ભિર્ વિપન્યવઃ ॥

તાભિર્ આ યાતં વૃષણોપ મે હવં વિશ્વપ્સું વિશ્વવાર્યમ્ ।
ઇષા મંહિષ્ઠા પુરુભૂતમા નરા યાભિઃ ક્રિવિં વાવૃધુસ્ તાભિર્ આ ગતમ્ ॥

તાવ્ ઇદા ચિદ્ અહાનાં તાવ્ અશ્વિના વન્દમાન ઉપ બ્રુવે ।
તા ઉ નમોભિર્ ઈમહે ॥

તાવ્ ઇદ્ દોષા તા ઉષસિ શુભસ્ પતી તા યામન્ રુદ્રવર્તની ।
મા નો મર્તાય રિપવે વાજિનીવસૂ પરો રુદ્રાવ્ અતિ ખ્યતમ્ ॥

આ સુગ્મ્યાય સુગ્મ્યમ્ પ્રાતા રથેનાશ્વિના વા સક્ષણી ।
હુવે પિતેવ સોભરી ॥

મનોજવસા વૃષણા મદચ્યુતા મક્ષુંગમાભિર્ ઊતિભિઃ ।
આરાત્તાચ્ ચિદ્ ભૂતમ્ અસ્મે અવસે પૂર્વીભિઃ પુરુભોજસા ॥

આ નો અશ્વાવદ્ અશ્વિના વર્તિર્ યાસિષ્ટમ્ મધુપાતમા નરા ।
ગોમદ્ દસ્રા હિરણ્યવત્ ॥

સુપ્રાવર્ગં સુવીર્યં સુષ્ઠુ વાર્યમ્ અનાધૃષ્ટં રક્ષસ્વિના ।
અસ્મિન્ન્ આ વામ્ આયાને વાજિનીવસૂ વિશ્વા વામાનિ ધીમહિ ॥