ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.021

વયમ્ ઉ ત્વામ્ અપૂર્વ્ય સ્થૂરં ન કચ્ ચિદ્ ભરન્તો ઽવસ્યવઃ ।
વાજે ચિત્રં હવામહે ॥

ઉપ ત્વા કર્મન્ન્ ઊતયે સ નો યુવોગ્રશ્ ચક્રામ યો ધૃષત્ ।
ત્વામ્ ઇદ્ ધ્ય્ અવિતારં વવૃમહે સખાય ઇન્દ્ર સાનસિમ્ ॥

આ યાહીમ ઇન્દવો ઽશ્વપતે ગોપત ઉર્વરાપતે ।
સોમં સોમપતે પિબ ॥

વયં હિ ત્વા બન્ધુમન્તમ્ અબન્ધવો વિપ્રાસ ઇન્દ્ર યેમિમ ।
યા તે ધામાનિ વૃષભ તેભિર્ આ ગહિ વિશ્વેભિઃ સોમપીતયે ॥

સીદન્તસ્ તે વયો યથા ગોશ્રીતે મધૌ મદિરે વિવક્ષણે ।
અભિ ત્વામ્ ઇન્દ્ર નોનુમઃ ॥

અચ્છા ચ ત્વૈના નમસા વદામસિ કિમ્ મુહુશ્ ચિદ્ વિ દીધયઃ ।
સન્તિ કામાસો હરિવો દદિષ્ ટ્વં સ્મો વયં સન્તિ નો ધિયઃ ॥

નૂત્ના ઇદ્ ઇન્દ્ર તે વયમ્ ઊતી અભૂમ નહિ નૂ તે અદ્રિવઃ ।
વિદ્મા પુરા પરીણસઃ ॥

વિદ્મા સખિત્વમ્ ઉત શૂર ભોજ્ય1મ્ આ તે તા વજ્રિન્ન્ ઈમહે ।
ઉતો સમસ્મિન્ન્ આ શિશીહિ નો વસો વાજે સુશિપ્ર ગોમતિ ॥

યો ન ઇદમ્-ઇદમ્ પુરા પ્ર વસ્ય આનિનાય તમ્ ઉ વઃ સ્તુષે ।
સખાય ઇન્દ્રમ્ ઊતયે ॥

હર્યશ્વં સત્પતિં ચર્ષણીસહં સ હિ ષ્મા યો અમન્દત ।
આ તુ નઃ સ વયતિ ગવ્યમ્ અશ્વ્યં સ્તોતૃભ્યો મઘવા શતમ્ ॥

ત્વયા હ સ્વિદ્ યુજા વયમ્ પ્રતિ શ્વસન્તં વૃષભ બ્રુવીમહિ ।
સંસ્થે જનસ્ય ગોમતઃ ॥

જયેમ કારે પુરુહૂત કારિણો ઽભિ તિષ્ઠેમ દૂઢ્યઃ ।
નૃભિર્ વૃત્રં હન્યામ શૂશુયામ ચાવેર્ ઇન્દ્ર પ્ર ણો ધિયઃ ॥

અભ્રાતૃવ્યો અના ત્વમ્ અનાપિર્ ઇન્દ્ર જનુષા સનાદ્ અસિ ।
યુધેદ્ આપિત્વમ્ ઇચ્છસે ॥

નકી રેવન્તં સખ્યાય વિન્દસે પીયન્તિ તે સુરાશ્વઃ ।
યદા કૃણોષિ નદનું સમ્ ઊહસ્ય્ આદ્ ઇત્ પિતેવ હૂયસે ॥

મા તે અમાજુરો યથા મૂરાસ ઇન્દ્ર સખ્યે ત્વાવતઃ ।
નિ ષદામ સચા સુતે ॥

મા તે ગોદત્ર નિર્ અરામ રાધસ ઇન્દ્ર મા તે ગૃહામહિ ।
દૃળ્હા ચિદ્ અર્યઃ પ્ર મૃશાભ્ય્ આ ભર ન તે દામાન આદભે ॥

ઇન્દ્રો વા ઘેદ્ ઇયન્ મઘં સરસ્વતી વા સુભગા દદિર્ વસુ ।
ત્વં વા ચિત્ર દાશુષે ॥

ચિત્ર ઇદ્ રાજા રાજકા ઇદ્ અન્યકે યકે સરસ્વતીમ્ અનુ ।
પર્જન્ય ઇવ તતનદ્ ધિ વૃષ્ટ્યા સહસ્રમ્ અયુતા દદત્ ॥