ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.067

પ્રતિ વાં રથં નૃપતી જરધ્યૈ હવિષ્મતા મનસા યજ્ઞિયેન ।
યો વાં દૂતો ન ધિષ્ણ્યાવ્ અજીગર્ અચ્છા સૂનુર્ ન પિતરા વિવક્મિ ॥

અશોચ્ય્ અગ્નિઃ સમિધાનો અસ્મે ઉપો અદૃશ્રન્ તમસશ્ ચિદ્ અન્તાઃ ।
અચેતિ કેતુર્ ઉષસઃ પુરસ્તાચ્ છ્રિયે દિવો દુહિતુર્ જાયમાનઃ ॥

અભિ વાં નૂનમ્ અશ્વિના સુહોતા સ્તોમૈઃ સિષક્તિ નાસત્યા વિવક્વાન્ ।
પૂર્વીભિર્ યાતમ્ પથ્યાભિર્ અર્વાક્ સ્વર્વિદા વસુમતા રથેન ॥

અવોર્ વાં નૂનમ્ અશ્વિના યુવાકુર્ હુવે યદ્ વાં સુતે માધ્વી વસૂયુઃ ।
આ વાં વહન્તુ સ્થવિરાસો અશ્વાઃ પિબાથો અસ્મે સુષુતા મધૂનિ ॥

પ્રાચીમ્ ઉ દેવાશ્વિના ધિયમ્ મે ઽમૃધ્રાં સાતયે કૃતં વસૂયુમ્ ।
વિશ્વા અવિષ્ટં વાજ આ પુરંધીસ્ તા નઃ શક્તં શચીપતી શચીભિઃ ॥

અવિષ્ટં ધીષ્વ્ અશ્વિના ન આસુ પ્રજાવદ્ રેતો અહ્રયં નો અસ્તુ ।
આ વાં તોકે તનયે તૂતુજાનાઃ સુરત્નાસો દેવવીતિં ગમેમ ॥

એષ સ્ય વામ્ પૂર્વગત્વેવ સખ્યે નિધિર્ હિતો માધ્વી રાતો અસ્મે ।
અહેળતા મનસા યાતમ્ અર્વાગ્ અશ્નન્તા હવ્યમ્ માનુષીષુ વિક્ષુ ॥

એકસ્મિન્ યોગે ભુરણા સમાને પરિ વાં સપ્ત સ્રવતો રથો ગાત્ ।
ન વાયન્તિ સુભ્વો દેવયુક્તા યે વાં ધૂર્ષુ તરણયો વહન્તિ ॥

અસશ્ચતા મઘવદ્ભ્યો હિ ભૂતં યે રાયા મઘદેયં જુનન્તિ ।
પ્ર યે બન્ધું સૂનૃતાભિસ્ તિરન્તે ગવ્યા પૃઞ્ચન્તો અશ્વ્યા મઘાનિ ॥

નૂ મે હવમ્ આ શૃણુતં યુવાના યાસિષ્ટં વર્તિર્ અશ્વિનાવ્ ઇરાવત્ ।
ધત્તં રત્નાનિ જરતં ચ સૂરીન્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥