ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.066

પ્ર મિત્રયોર્ વરુણયોઃ સ્તોમો ન એતુ શૂષ્યઃ ।
નમસ્વાન્ તુવિજાતયોઃ ॥

યા ધારયન્ત દેવાઃ સુદક્ષા દક્ષપિતરા ।
અસુર્યાય પ્રમહસા ॥

તા નઃ સ્તિપા તનૂપા વરુણ જરિતૄણામ્ ।
મિત્ર સાધયતં ધિયઃ ॥

યદ્ અદ્ય સૂર ઉદિતે ઽનાગા મિત્રો અર્યમા ।
સુવાતિ સવિતા ભગઃ ॥

સુપ્રાવીર્ અસ્તુ સ ક્ષયઃ પ્ર નુ યામન્ સુદાનવઃ ।
યે નો અંહો ઽતિપિપ્રતિ ॥

ઉત સ્વરાજો અદિતિર્ અદબ્ધસ્ય વ્રતસ્ય યે ।
મહો રાજાન ઈશતે ॥

પ્રતિ વાં સૂર ઉદિતે મિત્રં ગૃણીષે વરુણમ્ ।
અર્યમણં રિશાદસમ્ ॥

રાયા હિરણ્યયા મતિર્ ઇયમ્ અવૃકાય શવસે ।
ઇયં વિપ્રા મેધસાતયે ॥

તે સ્યામ દેવ વરુણ તે મિત્ર સૂરિભિઃ સહ ।
ઇષં સ્વશ્ ચ ધીમહિ ॥

બહવઃ સૂરચક્ષસો ઽગ્નિજિહ્વા ઋતાવૃધઃ ।
ત્રીણિ યે યેમુર્ વિદથાનિ ધીતિભિર્ વિશ્વાનિ પરિભૂતિભિઃ ॥

વિ યે દધુઃ શરદમ્ માસમ્ આદ્ અહર્ યજ્ઞમ્ અક્તું ચાદ્ ઋચમ્ ।
અનાપ્યં વરુણો મિત્રો અર્યમા ક્ષત્રં રાજાન આશત ॥

તદ્ વો અદ્ય મનામહે સૂક્તૈઃ સૂર ઉદિતે ।
યદ્ ઓહતે વરુણો મિત્રો અર્યમા યૂયમ્ ઋતસ્ય રથ્યઃ ॥

ઋતાવાન ઋતજાતા ઋતાવૃધો ઘોરાસો અનૃતદ્વિષઃ ।
તેષાં વઃ સુમ્ને સુચ્છર્દિષ્ટમે નરઃ સ્યામ યે ચ સૂરયઃ ॥

ઉદ્ ઉ ત્યદ્ દર્શતં વપુર્ દિવ એતિ પ્રતિહ્વરે ।
યદ્ ઈમ્ આશુર્ વહતિ દેવ એતશો વિશ્વસ્મૈ ચક્ષસે અરમ્ ॥

શીર્ષ્ણઃ-શીર્ષ્ણો જગતસ્ તસ્થુષસ્ પતિં સમયા વિશ્વમ્ આ રજઃ ।
સપ્ત સ્વસારઃ સુવિતાય સૂર્યં વહન્તિ હરિતો રથે ॥

તચ્ ચક્ષુર્ દેવહિતં શુક્રમ્ ઉચ્ચરત્ ।
પશ્યેમ શરદઃ શતં જીવેમ શરદઃ શતમ્ ॥

કાવ્યેભિર્ અદાભ્યા યાતં વરુણ દ્યુમત્ ।
મિત્રશ્ ચ સોમપીતયે ॥

દિવો ધામભિર્ વરુણ મિત્રશ્ ચા યાતમ્ અદ્રુહા ।
પિબતં સોમમ્ આતુજી ॥

આ યાતમ્ મિત્રાવરુણા જુષાણાવ્ આહુતિં નરા ।
પાતં સોમમ્ ઋતાવૃધા ॥