ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.061

ઉદ્ વાં ચક્ષુર્ વરુણ સુપ્રતીકં દેવયોર્ એતિ સૂર્યસ્ તતન્વાન્ ।
અભિ યો વિશ્વા ભુવનાનિ ચષ્ટે સ મન્યુમ્ મર્ત્યેષ્વ્ આ ચિકેત ॥

પ્ર વાં સ મિત્રાવરુણાવ્ ઋતાવા વિપ્રો મન્માનિ દીર્ઘશ્રુદ્ ઇયર્તિ ।
યસ્ય બ્રહ્માણિ સુક્રતૂ અવાથ આ યત્ ક્રત્વા ન શરદઃ પૃણૈથે ॥

પ્રોરોર્ મિત્રાવરુણા પૃથિવ્યાઃ પ્ર દિવ ઋષ્વાદ્ બૃહતઃ સુદાનૂ ।
સ્પશો દધાથે ઓષધીષુ વિક્ષ્વ્ ઋધગ્ યતો અનિમિષં રક્ષમાણા ॥

શંસા મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધામ શુષ્મો રોદસી બદ્બધે મહિત્વા ।
અયન્ માસા અયજ્વનામ્ અવીરાઃ પ્ર યજ્ઞમન્મા વૃજનં તિરાતે ॥

અમૂરા વિશ્વા વૃષણાવ્ ઇમા વાં ન યાસુ ચિત્રં દદૃશે ન યક્ષમ્ ।
દ્રુહઃ સચન્તે અનૃતા જનાનાં ન વાં નિણ્યાન્ય્ અચિતે અભૂવન્ ॥

સમ્ ઉ વાં યજ્ઞમ્ મહયં નમોભિર્ હુવે વામ્ મિત્રાવરુણા સબાધઃ ।
પ્ર વામ્ મન્માન્ય્ ઋચસે નવાનિ કૃતાનિ બ્રહ્મ જુજુષન્ન્ ઇમાનિ ॥

ઇયં દેવ પુરોહિતિર્ યુવભ્યાં યજ્ઞેષુ મિત્રાવરુણાવ્ અકારિ ।
વિશ્વાનિ દુર્ગા પિપૃતં તિરો નો યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥