ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.036

પ્ર બ્રહ્મૈતુ સદનાદ્ ઋતસ્ય વિ રશ્મિભિઃ સસૃજે સૂર્યો ગાઃ ।
વિ સાનુના પૃથિવી સસ્ર ઉર્વી પૃથુ પ્રતીકમ્ અધ્ય્ એધે અગ્નિઃ ॥

ઇમાં વામ્ મિત્રાવરુણા સુવૃક્તિમ્ ઇષં ન કૃણ્વે અસુરા નવીયઃ ।
ઇનો વામ્ અન્યઃ પદવીર્ અદબ્ધો જનં ચ મિત્રો યતતિ બ્રુવાણઃ ॥

આ વાતસ્ય ધ્રજતો રન્ત ઇત્યા અપીપયન્ત ધેનવો ન સૂદાઃ ।
મહો દિવઃ સદને જાયમાનો ઽચિક્રદદ્ વૃષભઃ સસ્મિન્ન્ ઊધન્ ॥

ગિરા ય એતા યુનજદ્ ધરી ત ઇન્દ્ર પ્રિયા સુરથા શૂર ધાયૂ ।
પ્ર યો મન્યું રિરિક્ષતો મિનાત્ય્ આ સુક્રતુમ્ અર્યમણં વવૃત્યામ્ ॥

યજન્તે અસ્ય સખ્યં વયશ્ ચ નમસ્વિનઃ સ્વ ઋતસ્ય ધામન્ ।
વિ પૃક્ષો બાબધે નૃભિઃ સ્તવાન ઇદં નમો રુદ્રાય પ્રેષ્ઠમ્ ॥

આ યત્ સાકં યશસો વાવશાનાઃ સરસ્વતી સપ્તથી સિન્ધુમાતા ।
યાઃ સુષ્વયન્ત સુદુઘાઃ સુધારા અભિ સ્વેન પયસા પીપ્યાનાઃ ॥

ઉત ત્યે નો મરુતો મન્દસાના ધિયં તોકં ચ વાજિનો ઽવન્તુ ।
મા નઃ પરિ ખ્યદ્ અક્ષરા ચરન્ત્ય્ અવીવૃધન્ યુજ્યં તે રયિં નઃ ॥

પ્ર વો મહીમ્ અરમતિં કૃણુધ્વમ્ પ્ર પૂષણં વિદથ્ય1ં ન વીરમ્ ।
ભગં ધિયો ઽવિતારં નો અસ્યાઃ સાતૌ વાજં રાતિષાચમ્ પુરંધિમ્ ॥

અચ્છાયં વો મરુતઃ શ્લોક એત્વ્ અચ્છા વિષ્ણું નિષિક્તપામ્ અવોભિઃ ।
ઉત પ્રજાયૈ ગૃણતે વયો ધુર્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥