ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.009

અબોધિ જાર ઉષસામ્ ઉપસ્થાદ્ ધોતા મન્દ્રઃ કવિતમઃ પાવકઃ ।
દધાતિ કેતુમ્ ઉભયસ્ય જન્તોર્ હવ્યા દેવેષુ દ્રવિણં સુકૃત્સુ ॥

સ સુક્રતુર્ યો વિ દુરઃ પણીનામ્ પુનાનો અર્કમ્ પુરુભોજસં નઃ ।
હોતા મન્દ્રો વિશાં દમૂનાસ્ તિરસ્ તમો દદૃશે રામ્યાણામ્ ॥

અમૂરઃ કવિર્ અદિતિર્ વિવસ્વાન્ સુસંસન્ મિત્રો અતિથિઃ શિવો નઃ ।
ચિત્રભાનુર્ ઉષસામ્ ભાત્ય્ અગ્રે ઽપાં ગર્ભઃ પ્રસ્વ1 આ વિવેશ ॥

ઈળેન્યો વો મનુષો યુગેષુ સમનગા અશુચજ્ જાતવેદાઃ ।
સુસંદૃશા ભાનુના યો વિભાતિ પ્રતિ ગાવઃ સમિધાનમ્ બુધન્ત ॥

અગ્ને યાહિ દૂત્ય1મ્ મા રિષણ્યો દેવાઁ અચ્છા બ્રહ્મકૃતા ગણેન ।
સરસ્વતીમ્ મરુતો અશ્વિનાપો યક્ષિ દેવાન્ રત્નધેયાય વિશ્વાન્ ॥

ત્વામ્ અગ્ને સમિધાનો વસિષ્ઠો જરૂથં હન્ યક્ષિ રાયે પુરંધિમ્ ।
પુરુણીથા જાતવેદો જરસ્વ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥