ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.008

ઇન્ધે રાજા સમ્ અર્યો નમોભિર્ યસ્ય પ્રતીકમ્ આહુતં ઘૃતેન ।
નરો હવ્યેભિર્ ઈળતે સબાધ આગ્નિર્ અગ્ર ઉષસામ્ અશોચિ ॥

અયમ્ ઉ ષ્ય સુમહાઁ અવેદિ હોતા મન્દ્રો મનુષો યહ્વો અગ્નિઃ ।
વિ ભા અકઃ સસૃજાનઃ પૃથિવ્યાં કૃષ્ણપવિર્ ઓષધીભિર્ વવક્ષે ॥

કયા નો અગ્ને વિ વસઃ સુવૃક્તિં કામ્ ઉ સ્વધામ્ ઋણવઃ શસ્યમાનઃ ।
કદા ભવેમ પતયઃ સુદત્ર રાયો વન્તારો દુષ્ટરસ્ય સાધોઃ ॥

પ્ર-પ્રાયમ્ અગ્નિર્ ભરતસ્ય શૃણ્વે વિ યત્ સૂર્યો ન રોચતે બૃહદ્ ભાઃ ।
અભિ યઃ પૂરુમ્ પૃતનાસુ તસ્થૌ દ્યુતાનો દૈવ્યો અતિથિઃ શુશોચ ॥

અસન્ન્ ઇત્ ત્વે આહવનાનિ ભૂરિ ભુવો વિશ્વેભિઃ સુમના અનીકૈઃ ।
સ્તુતશ્ ચિદ્ અગ્ને શૃણ્વિષે ગૃણાનઃ સ્વયં વર્ધસ્વ તન્વં સુજાત ॥

ઇદં વચઃ શતસાઃ સંસહસ્રમ્ ઉદ્ અગ્નયે જનિષીષ્ટ દ્વિબર્હાઃ ।
શં યત્ સ્તોતૃભ્ય આપયે ભવાતિ દ્યુમદ્ અમીવચાતનં રક્ષોહા ॥

નૂ ત્વામ્ અગ્ન ઈમહે વસિષ્ઠા ઈશાનં સૂનો સહસો વસૂનામ્ ।
ઇષં સ્તોતૃભ્યો મઘવદ્ભ્ય આનડ્ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥