ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.002

જુષસ્વ નઃ સમિધમ્ અગ્ને અદ્ય શોચા બૃહદ્ યજતં ધૂમમ્ ઋણ્વન્ ।
ઉપ સ્પૃશ દિવ્યં સાનુ સ્તૂપૈઃ સં રશ્મિભિસ્ તતનઃ સૂર્યસ્ય ॥

નરાશંસસ્ય મહિમાનમ્ એષામ્ ઉપ સ્તોષામ યજતસ્ય યજ્ઞૈઃ ।
યે સુક્રતવઃ શુચયો ધિયંધાઃ સ્વદન્તિ દેવા ઉભયાનિ હવ્યા ॥

ઈળેન્યં વો અસુરં સુદક્ષમ્ અન્તર્ દૂતં રોદસી સત્યવાચમ્ ।
મનુષ્વદ્ અગ્નિમ્ મનુના સમિદ્ધં સમ્ અધ્વરાય સદમ્ ઇન્ મહેમ ॥

સપર્યવો ભરમાણા અભિજ્ઞુ પ્ર વૃઞ્જતે નમસા બર્હિર્ અગ્નૌ ।
આજુહ્વાના ઘૃતપૃષ્ઠમ્ પૃષદ્વદ્ અધ્વર્યવો હવિષા મર્જયધ્વમ્ ॥

સ્વાધ્યો3 વિ દુરો દેવયન્તો ઽશિશ્રયૂ રથયુર્ દેવતાતા ।
પૂર્વી શિશું ન માતરા રિહાણે સમ્ અગ્રુવો ન સમનેષ્વ્ અઞ્જન્ ॥

ઉત યોષણે દિવ્યે મહી ન ઉષાસાનક્તા સુદુઘેવ ધેનુઃ ।
બર્હિષદા પુરુહૂતે મઘોની આ યજ્ઞિયે સુવિતાય શ્રયેતામ્ ॥

વિપ્રા યજ્ઞેષુ માનુષેષુ કારૂ મન્યે વાં જાતવેદસા યજધ્યૈ ।
ઊર્ધ્વં નો અધ્વરં કૃતં હવેષુ તા દેવેષુ વનથો વાર્યાણિ ॥

આ ભારતી ભારતીભિઃ સજોષા ઇળા દેવૈર્ મનુષ્યેભિર્ અગ્નિઃ ।
સરસ્વતી સારસ્વતેભિર્ અર્વાક્ તિસ્રો દેવીર્ બર્હિર્ એદં સદન્તુ ॥

તન્ નસ્ તુરીપમ્ અધ પોષયિત્નુ દેવ ત્વષ્ટર્ વિ રરાણઃ સ્યસ્વ ।
યતો વીરઃ કર્મણ્યઃ સુદક્ષો યુક્તગ્રાવા જાયતે દેવકામઃ ॥

વનસ્પતે ઽવ સૃજોપ દેવાન્ અગ્નિર્ હવિઃ શમિતા સૂદયાતિ ।
સેદ્ ઉ હોતા સત્યતરો યજાતિ યથા દેવાનાં જનિમાનિ વેદ ॥

આ યાહ્ય્ અગ્ને સમિધાનો અર્વાઙ્ ઇન્દ્રેણ દેવૈઃ સરથં તુરેભિઃ ।
બર્હિર્ ન આસ્તામ્ અદિતિઃ સુપુત્રા સ્વાહા દેવા અમૃતા માદયન્તામ્ ॥