ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.054

સમ્ પૂષન્ વિદુષા નય યો અઞ્જસાનુશાસતિ ।
ય એવેદમ્ ઇતિ બ્રવત્ ॥

સમ્ ઉ પૂષ્ણા ગમેમહિ યો ગૃહાઁ અભિશાસતિ ।
ઇમ એવેતિ ચ બ્રવત્ ॥

પૂષ્ણશ્ ચક્રં ન રિષ્યતિ ન કોશો ઽવ પદ્યતે ।
નો અસ્ય વ્યથતે પવિઃ ॥

યો અસ્મૈ હવિષાવિધન્ ન તમ્ પૂષાપિ મૃષ્યતે ।
પ્રથમો વિન્દતે વસુ ॥

પૂષા ગા અન્વ્ એતુ નઃ પૂષા રક્ષત્વ્ અર્વતઃ ।
પૂષા વાજં સનોતુ નઃ ॥

પૂષન્ન્ અનુ પ્ર ગા ઇહિ યજમાનસ્ય સુન્વતઃ ।
અસ્માકં સ્તુવતામ્ ઉત ॥

માકિર્ નેશન્ માકીં રિષન્ માકીં સં શારિ કેવટે ।
અથારિષ્ટાભિર્ આ ગહિ ॥

શૃણ્વન્તમ્ પૂષણં વયમ્ ઇર્યમ્ અનષ્ટવેદસમ્ ।
ઈશાનં રાય ઈમહે ॥

પૂષન્ તવ વ્રતે વયં ન રિષ્યેમ કદા ચન ।
સ્તોતારસ્ ત ઇહ સ્મસિ ॥

પરિ પૂષા પરસ્તાદ્ ધસ્તં દધાતુ દક્ષિણમ્ ।
પુનર્ નો નષ્ટમ્ આજતુ ॥