ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.017

પિબા સોમમ્ અભિ યમ્ ઉગ્ર તર્દ ઊર્વં ગવ્યમ્ મહિ ગૃણાન ઇન્દ્ર ।
વિ યો ધૃષ્ણો વધિષો વજ્રહસ્ત વિશ્વા વૃત્રમ્ અમિત્રિયા શવોભિઃ ॥

સ ઈમ્ પાહિ ય ઋજીષી તરુત્રો યઃ શિપ્રવાન્ વૃષભો યો મતીનામ્ ।
યો ગોત્રભિદ્ વજ્રભૃદ્ યો હરિષ્ઠાઃ સ ઇન્દ્ર ચિત્રાઁ અભિ તૃન્ધિ વાજાન્ ॥

એવા પાહિ પ્રત્નથા મન્દતુ ત્વા શ્રુધિ બ્રહ્મ વાવૃધસ્વોત ગીર્ભિઃ ।
આવિઃ સૂર્યં કૃણુહિ પીપિહીષો જહિ શત્રૂઁર્ અભિ ગા ઇન્દ્ર તૃન્ધિ ॥

તે ત્વા મદા બૃહદ્ ઇન્દ્ર સ્વધાવ ઇમે પીતા ઉક્ષયન્ત દ્યુમન્તમ્ ।
મહામ્ અનૂનં તવસં વિભૂતિમ્ મત્સરાસો જર્હૃષન્ત પ્રસાહમ્ ॥

યેભિઃ સૂર્યમ્ ઉષસમ્ મન્દસાનો ઽવાસયો ઽપ દૃળ્હાનિ દર્દ્રત્ ।
મહામ્ અદ્રિમ્ પરિ ગા ઇન્દ્ર સન્તં નુત્થા અચ્યુતં સદસસ્ પરિ સ્વાત્ ॥

તવ ક્રત્વા તવ તદ્ દંસનાભિર્ આમાસુ પક્વં શચ્યા નિ દીધઃ ।
ઔર્ણોર્ દુર ઉસ્રિયાભ્યો વિ દૃળ્હોદ્ ઊર્વાદ્ ગા અસૃજો અઙ્ગિરસ્વાન્ ॥

પપ્રાથ ક્ષામ્ મહિ દંસો વ્ય્ ઉ1ર્વીમ્ ઉપ દ્યામ્ ઋષ્વો બૃહદ્ ઇન્દ્ર સ્તભાયઃ ।
અધારયો રોદસી દેવપુત્રે પ્રત્ને માતરા યહ્વી ઋતસ્ય ॥

અધ ત્વા વિશ્વે પુર ઇન્દ્ર દેવા એકં તવસં દધિરે ભરાય ।
અદેવો યદ્ અભ્ય્ ઔહિષ્ટ દેવાન્ સ્વર્ષાતા વૃણત ઇન્દ્રમ્ અત્ર ॥

અધ દ્યૌશ્ ચિત્ તે અપ સા નુ વજ્રાદ્ દ્વિતાનમદ્ ભિયસા સ્વસ્ય મન્યોઃ ।
અહિં યદ્ ઇન્દ્રો અભ્ય્ ઓહસાનં નિ ચિદ્ વિશ્વાયુઃ શયથે જઘાન ॥

અધ ત્વષ્ટા તે મહ ઉગ્ર વજ્રં સહસ્રભૃષ્ટિં વવૃતચ્ છતાશ્રિમ્ ।
નિકામમ્ અરમણસં યેન નવન્તમ્ અહિં સમ્ પિણગ્ ઋજીષિન્ ॥

વર્ધાન્ યં વિશ્વે મરુતઃ સજોષાઃ પચચ્ છતમ્ મહિષાઁ ઇન્દ્ર તુભ્યમ્ ।
પૂષા વિષ્ણુસ્ ત્રીણિ સરાંસિ ધાવન્ વૃત્રહણમ્ મદિરમ્ અંશુમ્ અસ્મૈ ॥

આ ક્ષોદો મહિ વૃતં નદીનામ્ પરિષ્ઠિતમ્ અસૃજ ઊર્મિમ્ અપામ્ ।
તાસામ્ અનુ પ્રવત ઇન્દ્ર પન્થામ્ પ્રાર્દયો નીચીર્ અપસઃ સમુદ્રમ્ ॥

એવા તા વિશ્વા ચકૃવાંસમ્ ઇન્દ્રમ્ મહામ્ ઉગ્રમ્ અજુર્યં સહોદામ્ ।
સુવીરં ત્વા સ્વાયુધં સુવજ્રમ્ આ બ્રહ્મ નવ્યમ્ અવસે વવૃત્યાત્ ॥

સ નો વાજાય શ્રવસ ઇષે ચ રાયે ધેહિ દ્યુમત ઇન્દ્ર વિપ્રાન્ ।
ભરદ્વાજે નૃવત ઇન્દ્ર સૂરીન્ દિવિ ચ સ્મૈધિ પાર્યે ન ઇન્દ્ર ॥

અયા વાજં દેવહિતં સનેમ મદેમ શતહિમાઃ સુવીરાઃ ॥