ઋગ્વેદ · અધ્યાય 6.018

તમ્ ઉ ષ્ટુહિ યો અભિભૂત્યોજા વન્વન્ન્ અવાતઃ પુરુહૂત ઇન્દ્રઃ ।
અષાળ્હમ્ ઉગ્રં સહમાનમ્ આભિર્ ગીર્ભિર્ વર્ધ વૃષભં ચર્ષણીનામ્ ॥

સ યુધ્મઃ સત્વા ખજકૃત્ સમદ્વા તુવિમ્રક્ષો નદનુમાઁ ઋજીષી ।
બૃહદ્રેણુશ્ ચ્યવનો માનુષીણામ્ એકઃ કૃષ્ટીનામ્ અભવત્ સહાવા ॥

ત્વં હ નુ ત્યદ્ અદમાયો દસ્યૂઁર્ એકઃ કૃષ્ટીર્ અવનોર્ આર્યાય ।
અસ્તિ સ્વિન્ નુ વીર્ય1ં તત્ ત ઇન્દ્ર ન સ્વિદ્ અસ્તિ તદ્ ઋતુથા વિ વોચઃ ॥

સદ્ ઇદ્ ધિ તે તુવિજાતસ્ય મન્યે સહઃ સહિષ્ઠ તુરતસ્ તુરસ્ય ।
ઉગ્રમ્ ઉગ્રસ્ય તવસસ્ તવીયો ઽરધ્રસ્ય રધ્રતુરો બભૂવ ॥

તન્ નઃ પ્રત્નં સખ્યમ્ અસ્તુ યુષ્મે ઇત્થા વદદ્ભિર્ વલમ્ અઙ્ગિરોભિઃ ।
હન્ન્ અચ્યુતચ્યુદ્ દસ્મેષયન્તમ્ ઋણોઃ પુરો વિ દુરો અસ્ય વિશ્વાઃ ॥

સ હિ ધીભિર્ હવ્યો અસ્ત્ય્ ઉગ્ર ઈશાનકૃન્ મહતિ વૃત્રતૂર્યે ।
સ તોકસાતા તનયે સ વજ્રી વિતન્તસાય્યો અભવત્ સમત્સુ ॥

સ મજ્મના જનિમ માનુષાણામ્ અમર્ત્યેન નામ્નાતિ પ્ર સર્સ્રે ।
સ દ્યુમ્નેન સ શવસોત રાયા સ વીર્યેણ નૃતમઃ સમોકાઃ ॥

સ યો ન મુહે ન મિથૂ જનો ભૂત્ સુમન્તુનામા ચુમુરિં ધુનિં ચ ।
વૃણક્ પિપ્રું શમ્બરં શુષ્ણમ્ ઇન્દ્રઃ પુરાં ચ્યૌત્નાય શયથાય નૂ ચિત્ ॥

ઉદાવતા ત્વક્ષસા પન્યસા ચ વૃત્રહત્યાય રથમ્ ઇન્દ્ર તિષ્ઠ ।
ધિષ્વ વજ્રં હસ્ત આ દક્ષિણત્રાભિ પ્ર મન્દ પુરુદત્ર માયાઃ ॥

અગ્નિર્ ન શુષ્કં વનમ્ ઇન્દ્ર હેતી રક્ષો નિ ધક્ષ્ય્ અશનિર્ ન ભીમા ।
ગમ્ભીરય ઋષ્વયા યો રુરોજાધ્વાનયદ્ દુરિતા દમ્ભયચ્ ચ ॥

આ સહસ્રમ્ પથિભિર્ ઇન્દ્ર રાયા તુવિદ્યુમ્ન તુવિવાજેભિર્ અર્વાક્ ।
યાહિ સૂનો સહસો યસ્ય નૂ ચિદ્ અદેવ ઈશે પુરુહૂત યોતોઃ ॥

પ્ર તુવિદ્યુમ્નસ્ય સ્થવિરસ્ય ઘૃષ્વેર્ દિવો રરપ્શે મહિમા પૃથિવ્યાઃ ।
નાસ્ય શત્રુર્ ન પ્રતિમાનમ્ અસ્તિ ન પ્રતિષ્ઠિઃ પુરુમાયસ્ય સહ્યોઃ ॥

પ્ર તત્ તે અદ્યા કરણં કૃતમ્ ભૂત્ કુત્સં યદ્ આયુમ્ અતિથિગ્વમ્ અસ્મૈ ।
પુરૂ સહસ્રા નિ શિશા અભિ ક્ષામ્ ઉત્ તૂર્વયાણં ધૃષતા નિનેથ ॥

અનુ ત્વાહિઘ્ને અધ દેવ દેવા મદન્ વિશ્વે કવિતમં કવીનામ્ ।
કરો યત્ર વરિવો બાધિતાય દિવે જનાય તન્વે ગૃણાનઃ ॥

અનુ દ્યાવાપૃથિવી તત્ ત ઓજો ઽમર્ત્યા જિહત ઇન્દ્ર દેવાઃ ।
કૃષ્વા કૃત્નો અકૃતં યત્ તે અસ્ત્ય્ ઉક્થં નવીયો જનયસ્વ યજ્ઞૈઃ ॥