ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.064

વરુણં વો રિશાદસમ્ ઋચા મિત્રં હવામહે ।
પરિ વ્રજેવ બાહ્વોર્ જગન્વાંસા સ્વર્ણરમ્ ॥

તા બાહવા સુચેતુના પ્ર યન્તમ્ અસ્મા અર્ચતે ।
શેવં હિ જાર્યં વાં વિશ્વાસુ ક્ષાસુ જોગુવે ॥

યન્ નૂનમ્ અશ્યાં ગતિમ્ મિત્રસ્ય યાયામ્ પથા ।
અસ્ય પ્રિયસ્ય શર્મણ્ય્ અહિંસાનસ્ય સશ્ચિરે ॥

યુવાભ્યામ્ મિત્રાવરુણોપમં ધેયામ્ ઋચા ।
યદ્ ધ ક્ષયે મઘોનાં સ્તોતૄણાં ચ સ્પૂર્ધસે ॥

આ નો મિત્ર સુદીતિભિર્ વરુણશ્ ચ સધસ્થ આ ।
સ્વે ક્ષયે મઘોનાં સખીનાં ચ વૃધસે ॥

યુવં નો યેષુ વરુણ ક્ષત્રમ્ બૃહચ્ ચ બિભૃથઃ ।
ઉરુ ણો વાજસાતયે કૃતં રાયે સ્વસ્તયે ॥

ઉચ્છન્ત્યામ્ મે યજતા દેવક્ષત્રે રુશદ્ગવિ ।
સુતં સોમં ન હસ્તિભિર્ આ પડ્ભિર્ ધાવતં નરા બિભ્રતાવ્ અર્ચનાનસમ્ ॥