ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.059

પ્ર વઃ સ્પળ્ અક્રન્ સુવિતાય દાવને ઽર્ચા દિવે પ્ર પૃથિવ્યા ઋતમ્ ભરે ।
ઉક્ષન્તે અશ્વાન્ તરુષન્ત આ રજો ઽનુ સ્વમ્ ભાનું શ્રથયન્તે અર્ણવૈઃ ॥

અમાદ્ એષામ્ ભિયસા ભૂમિર્ એજતિ નૌર્ ન પૂર્ણા ક્ષરતિ વ્યથિર્ યતી ।
દૂરેદૃશો યે ચિતયન્ત એમભિર્ અન્તર્ મહે વિદથે યેતિરે નરઃ ॥

ગવામ્ ઇવ શ્રિયસે શૃઙ્ગમ્ ઉત્તમં સૂર્યો ન ચક્ષૂ રજસો વિસર્જને ।
અત્યા ઇવ સુભ્વ1શ્ ચારવઃ સ્થન મર્યા ઇવ શ્રિયસે ચેતથા નરઃ ॥

કો વો મહાન્તિ મહતામ્ ઉદ્ અશ્નવત્ કસ્ કાવ્યા મરુતઃ કો હ પૌંસ્યા ।
યૂયં હ ભૂમિં કિરણં ન રેજથ પ્ર યદ્ ભરધ્વે સુવિતાય દાવને ॥

અશ્વા ઇવેદ્ અરુષાસઃ સબન્ધવઃ શૂરા ઇવ પ્રયુધઃ પ્રોત યુયુધુઃ ।
મર્યા ઇવ સુવૃધો વાવૃધુર્ નરઃ સૂર્યસ્ય ચક્ષુઃ પ્ર મિનન્તિ વૃષ્ટિભિઃ ॥

તે અજ્યેષ્ઠા અકનિષ્ઠાસ ઉદ્ભિદો ઽમધ્યમાસો મહસા વિ વાવૃધુઃ ।
સુજાતાસો જનુષા પૃશ્નિમાતરો દિવો મર્યા આ નો અચ્છા જિગાતન ॥

વયો ન યે શ્રેણીઃ પપ્તુર્ ઓજસાન્તાન્ દિવો બૃહતઃ સાનુનસ્ પરિ ।
અશ્વાસ એષામ્ ઉભયે યથા વિદુઃ પ્ર પર્વતસ્ય નભનૂઁર્ અચુચ્યવુઃ ॥

મિમાતુ દ્યૌર્ અદિતિર્ વીતયે નઃ સં દાનુચિત્રા ઉષસો યતન્તામ્ ।
આચુચ્યવુર્ દિવ્યં કોશમ્ એત ઋષે રુદ્રસ્ય મરુતો ગૃણાનાઃ ॥