ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.060

ઈળે અગ્નિં સ્વવસં નમોભિર્ ઇહ પ્રસત્તો વિ ચયત્ કૃતં નઃ ।
રથૈર્ ઇવ પ્ર ભરે વાજયદ્ભિઃ પ્રદક્ષિણિન્ મરુતાં સ્તોમમ્ ઋધ્યામ્ ॥

આ યે તસ્થુઃ પૃષતીષુ શ્રુતાસુ સુખેષુ રુદ્રા મરુતો રથેષુ ।
વના ચિદ્ ઉગ્રા જિહતે નિ વો ભિયા પૃથિવી ચિદ્ રેજતે પર્વતશ્ ચિત્ ॥

પર્વતશ્ ચિન્ મહિ વૃદ્ધો બિભાય દિવશ્ ચિત્ સાનુ રેજત સ્વને વઃ ।
યત્ ક્રીળથ મરુત ઋષ્ટિમન્ત આપ ઇવ સધ્ર્યઞ્ચો ધવધ્વે ॥

વરા ઇવેદ્ રૈવતાસો હિરણ્યૈર્ અભિ સ્વધાભિસ્ તન્વઃ પિપિશ્રે ।
શ્રિયે શ્રેયાંસસ્ તવસો રથેષુ સત્રા મહાંસિ ચક્રિરે તનૂષુ ॥

અજ્યેષ્ઠાસો અકનિષ્ઠાસ એતે સમ્ ભ્રાતરો વાવૃધુઃ સૌભગાય ।
યુવા પિતા સ્વપા રુદ્ર એષાં સુદુઘા પૃશ્નિઃ સુદિના મરુદ્ભ્યઃ ॥

યદ્ ઉત્તમે મરુતો મધ્યમે વા યદ્ વાવમે સુભગાસો દિવિ ષ્ઠ ।
અતો નો રુદ્રા ઉત વા ન્વ્ અ1સ્યાગ્ને વિત્તાદ્ ધવિષો યદ્ યજામ ॥

અગ્નિશ્ ચ યન્ મરુતો વિશ્વવેદસો દિવો વહધ્વ ઉત્તરાદ્ અધિ ષ્ણુભિઃ ।
તે મન્દસાના ધુનયો રિશાદસો વામં ધત્ત યજમાનાય સુન્વતે ॥

અગ્ને મરુદ્ભિઃ શુભયદ્ભિર્ ઋક્વભિઃ સોમમ્ પિબ મન્દસાનો ગણશ્રિભિઃ ।
પાવકેભિર્ વિશ્વમિન્વેભિર્ આયુભિર્ વૈશ્વાનર પ્રદિવા કેતુના સજૂઃ ॥