ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.058

તમ્ ઉ નૂનં તવિષીમન્તમ્ એષાં સ્તુષે ગણમ્ મારુતં નવ્યસીનામ્ ।
ય આશ્વશ્વા અમવદ્ વહન્ત ઉતેશિરે અમૃતસ્ય સ્વરાજઃ ॥

ત્વેષં ગણં તવસં ખાદિહસ્તં ધુનિવ્રતમ્ માયિનં દાતિવારમ્ ।
મયોભુવો યે અમિતા મહિત્વા વન્દસ્વ વિપ્ર તુવિરાધસો નૄન્ ॥

આ વો યન્તૂદવાહાસો અદ્ય વૃષ્ટિં યે વિશ્વે મરુતો જુનન્તિ ।
અયં યો અગ્નિર્ મરુતઃ સમિદ્ધ એતં જુષધ્વં કવયો યુવાનઃ ॥

યૂયં રાજાનમ્ ઇર્યં જનાય વિભ્વતષ્ટં જનયથા યજત્રાઃ ।
યુષ્મદ્ એતિ મુષ્ટિહા બાહુજૂતો યુષ્મત્ સદશ્વો મરુતઃ સુવીરઃ ॥

અરા ઇવેદ્ અચરમા અહેવ પ્ર-પ્ર જાયન્તે અકવા મહોભિઃ ।
પૃશ્નેઃ પુત્રા ઉપમાસો રભિષ્ઠાઃ સ્વયા મત્યા મરુતઃ સમ્ મિમિક્ષુઃ ॥

યત્ પ્રાયાસિષ્ટ પૃષતીભિર્ અશ્વૈર્ વીળુપવિભિર્ મરુતો રથેભિઃ ।
ક્ષોદન્ત આપો રિણતે વનાન્ય્ અવોસ્રિયો વૃષભઃ ક્રન્દતુ દ્યૌઃ ॥

પ્રથિષ્ટ યામન્ પૃથિવી ચિદ્ એષામ્ ભર્તેવ ગર્ભં સ્વમ્ ઇચ્ છવો ધુઃ ।
વાતાન્ હ્ય્ અશ્વાન્ ધુર્ય્ આયુયુજ્રે વર્ષં સ્વેદં ચક્રિરે રુદ્રિયાસઃ ॥

હયે નરો મરુતો મૃળતા નસ્ તુવીમઘાસો અમૃતા ઋતજ્ઞાઃ ।
સત્યશ્રુતઃ કવયો યુવાનો બૃહદ્ગિરયો બૃહદ્ ઉક્ષમાણાઃ ॥